Ζήτω η ελευθερία.
Όσοι ζήσαμε το Τείχος γνωρίζουμε άριστα το τίμημα των δογματισμών, των ιδεοληψιών και της μανιχαϊστικής αντίληψης για την κοινωνία και την πολιτική.Από τις αρχές του '89 όμως φαινόταν ότι το ολοκληρωτικό οικοδόμημα του σταλινισμού έτριζε συθέμελα. Που να φανταστούμε βέβαια την πλήρη κατάρρευσή του... Το καλύτερο σενάριο που φανταζόμασταν τότε ήταν μια μερική φιλελευθεροποίηση στα πλαίσια της περεστρόικα. Η θέληση όμως των ανθρώπων για ελευθερία γκρέμισε το Τείχος.Τον Μάιο του '89 -σαν από ένστικτο- ένοιωθα μια έντονη επιθυμία να φωτογραφηθώ στο Τείχος, έστω σαν μια μικρή πράξη αμφισβήτησης."Nyet, nyet Soviet" - "Keine Mauer" - "Freedom"...Εκεί, μερικά μέτρα από την σκουριασμένη τότε τέθριππο στην Πύλη του Βρανδεμβούργου αποχαιρέτησα την παλιά Ευρώπη.
