Thursday, June 27, 2019

Το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για τα επιδόματα

Πέρα από το ιδεολογικοπολιτικό μέρος του ζητήματος, είναι σημαντικό θεωρώ να διευκρινίσουμε ότι με βάση νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Υπόθεση Gaygusuz εναντίον Αυστρίας, 1996), δεν επιτρέπεται η απονομή κοινωνικών επιδομάτων με κριτήριο την υπηκοότητα. Όσοι αλλοδαποί είναι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας, έχουν τεκμηριωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα και φορολογούνται στη χώρα, έχουν τα ίδια δικαιώματα στα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας με τους πολίτες της χώρας.

Wednesday, June 26, 2019

Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 3

To φατσομάγαζο επέβαλε ποινή αποκλεισμού 7 ημερών στη Μαρία Κιτσίκη επειδή ανάρτησε το post μου για τον παρδαλό τσαρλατάνο.

Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους και τους γνωστούς που αντιστέκονται. Ο αγώνας συνεχίζεται για να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες με τι ανθρώπους έχουμε να κάνουμε και τι σχέδια έχουν αυτοί που θέλουν να μπούνε στη Βουλή.

✌️


Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 2

Η φίλη Δέσποινα Κοντάκη-Τσιριγώτη μόλις με ειδοποίησε ότι δέχθηκε ποινή αποκλεισμού τριών ημερών από το μαγαζί εδώ επειδή ανάρτησε το περιβόητο post μου για τον τσαρλατάνο.


Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 1

Τον πόνεσε πολύ.

Το μαγαζί εδώ κατέβασε τη χθεσινή μου ανάρτηση που έγινε viral για τον παρδαλό τσαρλατάνο.

Είναι προφανές ότι τον πόνεσε πολύ για να καταφέρει να πείσει το φατσομάγαζο να μου κατεβάσει ανάρτηση για πρώτη φορά στα δέκα χρόνια που γράφω εδώ μέσα. Δεν αμφιβάλλω βέβαια ότι έχει στήριξη από πολλά κέντρα εξουσίας σε όλο τον κόσμο, τα οποία έχουν συμφέρον να μπει στη ελληνική Βουλή πουλώντας ένα ύπουλο σχέδιο και παραμυθιάζοντας τη νεά γενιά.

Ο αγώνας όμως για την πλήρη αποκάλυψη αυτού του δόλιου ανθρώπου δεν σταματά εδώ. Μάλλον μόλις άρχισε.

Μπορείτε να διαβάσετε την επίμαχη ανάρτηση στο blog μου: https://koutsomitis.blogspot.com/2019/06/blog-post.html


Monday, June 24, 2019

Πίσσα και πούπουλα στον παρδαλό τσαρλατάνο

Το γελοίο αλλά και επικίνδυνο υποκείμενο του Μαύρη Μέρα 25 που πήγε να τινάξει τις ζωές μας στον αέρα το 2015, ενώ αυτός εισέπραττε τα δικαιώματα από τα βιβλία και τις διαλέξεις του σε οφσόρ λογαριασμό της HSBC στο Ομάν, έγραψε ανάρτηση για να πουλήσει πνεύμα και ζητάει και τα ρέστα συγκρίνοντας το κρυπτονόμισμα που ανακοίνωσε το Facebook με τα IOUs που ήθελε να μας φορέσει ως Υπουργός Οικονομικών.

Ως σεσημασμένος στρεψοδίκης πάει να παραμυθιάσει κάποιους αφελείς συγκρίνοντας ένα καθαρά εμπορικό χρηματοοικονομικό εργαλείο, του οποίου οι συναλλαγές θα γίνονται σε καθαρά εθελοντική βάση, με τα σταλινικά ηλεκτρονικά κουπόνια του, με τα οποία θα είμασταν αναγκασμένοι να συναλλασσόμαστε στο δυστοπικό οργουελιανό μέλλον που μας επιφύλασσε το άρρωστο μυαλό του.

Πίσσα και πούπουλα στον παρδαλό τσαρλατάνο.

Monday, May 6, 2019

Κυπριακή ΑΟΖ: Η αρχή της τελικής διχοτόμησης

Μετά από προετοιμασία πολλών μηνών το τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο “Fatih” (“Πορθητής”) κατέπλευσε προχθές στο τεμάχιο 1 της κυπριακής ΑΟΖ, μερικές δεκάδες μίλια δυτικά της Πάφου και ετοιμάζεται πυρετωδώς για την πρώτη τουρκική γεώτρηση, υλοποιώντας τις απειλές της Τουρκίας για (παράνομη) εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Κύπρου.


Η τουρκική προκλητική ενέργεια σήμανε συναγερμό στα κυβερνητικά επιτελεία σε Λευκωσία και Αθήνα και προκάλεσε την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Αιγύπτου και των ΗΠΑ. H αντίδραση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ήταν όμως εντελώς χλιαρή, χωρίς να κάνει καμία συγκεκριμένη αναφορά σε τυχόν συνέπειες που θα υποστεί η Τουρκία από αυτήν την προκλητική ενέργεια. Η παραβίαση δηλαδή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου από την Τουρκία αντιμετωπίζεται από την Ελλάδα με κάλεσμα προς την Τουρκία “να αποστεί από περαιτέρω ενέργειες που υπονομεύουν τη σταθερότητα στην περιοχή, καθώς και την επανέναρξη συνομιλιών”. Ουσιαστικά δηλαδή η Ελλάδα δεν θεωρεί αυτήν την ενέργεια ως casus belli, δίνοντας στην πράξη το πράσινο φως στην Τουρκία να συνεχίσει τις αυθαίρετες και παράνομες ενέργειές της. Η κυπριακή κυβέρνηση, όπως ήταν βέβαια αναμενόμενο, ήταν πολύ πιο σκληρή στην ανακοίνωσή της, ενώ δρομολόγησε και διεθνείς ποινικές διώξεις για το πλήρωμα του Fatih. Η δήλωση της Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι ήταν αρκετά αυστηρή απειλώντας ευθέως με κυρώσεις, όπως και εκείνη της Αιγύπτου αλλά όχι των ΗΠΑ που απλά “αποθαρρύνουν κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή”, χωρίς να καταδικάσουν ως παράνομες τις τουρκικές ενέργειες.

Και η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση γνώριζαν πολύ καλά εδώ και πολύ καιρό ότι η Τουρκία θα πραγματοποιούσε τις απειλές της και θα προχωρούσε σε γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, σε τεμάχια όπου δεν επιχειρεί η ExxonMobil και η Total. H κυβέρνηση Αναστασιάδη φαίνεται πως έχει συμβιβαστεί με την ιδέα πως η Τουρκία θα αποκτήσει δια της βίας παρουσία στην κυπριακή ΑΟΖ, θεωρώντας ότι αυτό θα είναι το λιγότερο κακό που μπορεί να συμβεί στην ευρύτερη υπόθεση της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της Κύπρου. Φυσικά θα αντιδράσει προφορικά, θα καλέσει τη διεθνή κοινότητα να καταδικάσει την τουρκική προκλητικότητα, θα παρέμβει στην ΕΕ για να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, και άλλα παρόμοια. Τίποτε όμως από αυτά δεν θα σταματήσει την Τουρκία από το στρατηγικό της σχέδιο που είναι η σαλαμοποίηση της κυπριακής κυριαρχίας. Προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε συτρατιωτική λύση, διότι η Ελλάδα έδειξε ότι δεν θεωρεί casus belli το γεγονός ότι η Τουρκία τρώει άλλο ένα κομμάτι της Κύπρου, πέραν από το 35% των εδαφών του νησιού που έχει καταλάβει δια των όπλων το 1974.

Κάποιοι αρκούντως κυνικοί θα πούνε “δεν πειράζει, ας κάνουν γεωτρήσεις αφού εκεί δεν υπάρχουν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα” και πως με αυτές τις ενέργειες η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει καμία υποχρέωση να αποδώσει μερίδιο της εκμετάλλευσης στους Τουρκοκύπριους. Αυτό όμως που δρομολογείται πλέον με αυτό το νέο status quo και είναι μη αναστρέψιμο είναι η τελειωτική διχοτόμηση της Κύπρου και το θάψιμο κάθε πιθανότητας για την επανένωση του νησιού.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 6 Μαΐου 2019

Wednesday, March 20, 2019

Η όψιμη αγάπη των “γεφυροποιών” για τον Τσίπρα

Εντύπωση έχουν προκαλέσει ομολογουμένως το τελευταίο διάστημα ορισμένα θετικά σχόλια πολιτικών, στελεχών και προσωπικοτήτων της Κεντροαριστεράς για το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Ο άνθρωπος που καθύβρισε όσο κανείς άλλος την Κεντροαριστερά, που δεν είχε κανένα δισταγμό να στήσει προανακριτικές επιτροπές για στελέχη της με ψεύτικα στοιχεία, που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της ασύντακτης εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη χρέωσε με τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια ευρώ ζημιά, έγινε ξάφνου “χαρισματικός άνθρωπος”, “συμπαθής” και “πολιτικός που πιάνει πουλιά στον αέρα”.


Επειδή τα σχόλια αυτά δεν ήρθαν από ανθρώπους αφελείς ή έχοντες χαμηλό πολιτικό κριτήριο, δημιουργείται εύλογα η απορία τι προκάλεσε αυτή τη μεταστροφή και σε τι αποσκοπούν αυτά τα θερμά λόγια. Κάποιοι σκέφτονται προεκλογικές συμπράξεις και ανταλλάγματα, κάποιοι άλλοι υποθέτουν στήριξη για κάποια συμφωνία με την Τουρκία και κάποιοι άλλοι με πιο συνωμοτική σκέψη βλέπουν μια προσπάθεια υπονόμευσης του Κινήματος Αλλαγής. Πιστεύω ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό και είναι ένας συνδυασμός των μακροπρόθεσμων προοπτικών του Αλέξη Τσίπρα ως πολιτικού και του τρόμου που έχει αρχίσει να κυριεύει μια μερίδα των ανθρώπων της Κεντροαριστεράς που διακατέχονται από το σύνδρομο της “δεξιοφοβίας”.

Στα μάτια αυτών των κεντροαριστερών ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι ο κυρίαρχος παίκτης του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς/Κεντροαριστεράς για τα επόμενα πολλά χρόνια, καθώς δεν θεωρούν ότι η Φώφη Γεννηματά μπορεί να ενσαρκώσει σε ικανοποιητικά βαθμό το ρόλο του ηγέτη της Κεντροαριστεράς. Προς το παρόν τη στηρίζουν για λόγους μίνιμουμ πολιτικής και κομματικής συνέπειας αλλά οι περισσότεροι θεωρούν ότι μετά τις εκλογές, το Κίνημα Αλλαγής θα διαλυθεί και ένα μεγάλο μέρος του θα συνταχθεί ή θα απορροφηθεί από το Σύριζα στα πλαίσια της δημιουργίας μιας “μεγάλης Αριστεράς”. Οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ Σύριζα και ΚινΑλ σχετικοποιούνται σε αυτό το πλαίσιο, καθώς υπάρχει η αντίληψη ότι “και ο Σύριζα πρέπει να μετακινηθεί προς τα κεντοαριστερά και το ΚινΑλ πρέπει να μετακινηθεί προς τα αριστερά”, οπότε “θα βρεθεί στην πορεία ο κοινός ιδεολογικός χώρος”.

Και ενώ οι, κατά τους “γεφυροποιούς”, ηγετικές ικανότητες του Τσίπρα είναι ο ένας λόγος για την όψιμη αγάπη προς το πρόσωπό του, ο άλλος αφορά στον τρόμο που έχει αρχίσει ήδη να κυριεύει το χώρο αυτό γύρω από μια επερχόμενη “δεξιά ηγεμονία” στη χώρα, η οποία, κατ' αυτούς πάντα, οφείλει να έχει απέναντί της έναν ισχυρό “αριστερό” πόλο.

Αυτό το σκεπτικό είναι εξαιρετικά πιθανό να είναι σε γνώση και του ίδιου του Τσίπρα, και πολλές από τις τελευταίες κινήσεις του δείχνουν ότι εξυπηρετούν μια τέτοια προοπτική. Ακόμη και η συνειδητή απώλεια του συνταγματικού όπλου του άρθρου 32 για πρόκληση πρόωρων εκλογών την άνοιξη του 2020 ενδέχεται να εντάσσεται σε ένα μακρόπνοο σχεδιασμό για “ομογενοποίηση” Σύριζα και ΚινΑλ σε βάθος τετραετίας.

Το μέλλον βέβαια θα δείξει εάν η Φώφη Γεννηματά και το ΚινΑλ θα αποτελέσουν τα εύκολα θύματα του Τσίπρα για τη διατήρησή του στο προσκήνιο της πολιτικής.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 19 Μαρτίου 2019