Monday, January 5, 2026

Μια χαρά συνεννοήσιμη η Ντέλσυ

Η “υπηρεσιακή Πρόεδρος” της Βενεζουέλας Ντέλσυ Ροντρίγκεζ [δεξί χέρι του Μαδούρο] έκανε ανάρτηση στο Instagram χθες τη νύχτα και κάλεσε τον Ντόναλντ Τραμπ να εργαστούν από κοινού πάνω σε μια ατζέντα συνεργασίας για την αμοιβαία ανάπτυξη, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, για να ενδυναμώσουμε μια διαρκή συνύπαρξη των κοινοτήτων μας.

Σήμερα η συνεννοήσιμη Ντέλσυ θα ορκιστεί επίσημα “Πρόεδρος” ενώπιον της ελεγχόμενης Εθνοσυνέλευσης.

Στις 17:00 θα συνέλθη το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα τη Βενεζουέλα, όπου θα δούμε και την επίσημη τοποθέτηση της Ελλάδας πάνω στο ζήτημα της νομιμότητας της “δικαστικής επιχείρησης” των ΗΠΑ στο Καράκας.

ΥΓ: Ένα σχόλιο για την Ντέλσυ Ροντρίγκεζ από τον πρώην πολιτικό επιτετραμμένο της τουρκικής πρεσβείας στο Καράκας Ιμντάτ Ονέρ, σε ανάρτησή του στο X πριν από ένα μήνα.

Θα ήθελα να μοιραστώ μια προσωπική ιστορία. Υπηρέτησα ως διπλωμάτης στο Καράκας όταν εκείνη ήταν η Υπουργός Εξωτερικών. Παρευρέθηκα σε αρκετές συναντήσεις που εκείνη προήδρευε, και ήταν ειλικρινά οι χειρότερες επίσημες συναντήσεις που έχω ποτέ βιώσει. Αυτό για όσους την αποκαλούν «μετριοπαθή». 

Συχνά συγκαλούσε συναντήσεις και έφτανε ώρες αργότερα. Όταν τελικά εμφανιζόταν, άρχιζε αμέσως να επικρίνει διπλωμάτες που είχαν δημόσια ασκήσει κριτική στις διώξεις της αντιπολίτευσης από την κυβέρνηση. Ένιωσα πραγματικά άβολα βλέποντάς την να προσβάλει ονομαστικά συγκεκριμένους διπλωμάτες μπροστά σε όλους.

Η στάση της δεν έδειχνε καμία κατανόηση του πρωτοκόλλου, καμία επαγγελματικότητα και κανένα σεβασμό στη βασική διπλωματική ευπρέπεια. Κατά την άποψή μου, δεν είναι καθόλου μετριοπαθής. Μέσα στο καθεστώς, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ακόμη πιο ακραία από τον Μαδούρο.

fb

Sunday, January 4, 2026

Ο Τραμπ επέλεξε “συνεννοήσιμο” συνομιλητή στο καθεστώς της Βενεζουέλας

Δεν θα ήθελα να χαλάσω την υπέροχη διαμάχη των οπαδών της επιχείρησης του Τραμπ στη Βενεζουέλα και των οπαδών της "εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας" και του διεθνούς δικαίου,

αλλά οφείλω να ενημερώσω το σεπτό ακροατήριο αυτού του ακάουντ ότι δεν προκύπτει καμία "πτώση του καθεστώτος", όπως προέτρεξαν κάποιοι να προδικάσουν.

Ο Τραμπ απλά, απλούστατα, βρήκε εντός του καθεστώτος ένα πιο συζητήσιμο όργανο για να προωθήσει τα πετρελαϊκά του συμφέροντα. Ο Μαδούρο πουλούσε τρελίτσα μέχρι και την τελευταία στιγμή, παρότι του είχε προσφερθεί από τον Τραμπ έξοδος διαφυγής με άσυλο στην Τουρκία του φίλο του Ταγίπ Ερντογάν.

Πάρτε και το σχετικό από τους New York Times. Την καλημέρα μου.

How Trump fixed on a Maduro loyalist as Venezuela’s new leader

The New York Times, by Anatoly Kurmanaev, Tyler Pager, Simon Romero and Julie Turkewitz, Jan. 4, 2026 Updated 1:07 a.m. ET

Nicolás Maduro balked at a gilded exile. U.S. officials then saw a more pliant option in his vice president, Delcy Rodríguez, known for stabilizing Venezuela’s economy.

It was one dance move too many for Venezuela’s President Nicolás Maduro.

Mr. Maduro in late December rejected an ultimatum from President Trump to leave office and go into a gilded exile in Turkey, according to several Americans and Venezuelans involved in transition talks.

This week he was back onstage, brushing off the latest U.S. escalation — a strike on a dock that the United States said was used for drug trafficking — by bouncing to an electronic beat on state television while his recorded voice repeated in English, “No crazy war.”

Mr. Maduro’s regular public dancing and other displays of nonchalance in recent weeks helped persuade some on the Trump team that the Venezuelan president was mocking them and trying to call what he believed to be a bluff, according to two of the people, who spoke on condition of anonymity because they were not authorized to talk about the confidential discussions.

So the White House decided to follow through on its military threats.

On Saturday, an elite U.S. military team swooped into Caracas, the capital, in a pre-dawn raid and whisked Mr. Maduro and his wife, Cilia Flores, to New York to face drug trafficking charges.

Weeks earlier, U.S. officials had already settled on an acceptable candidate to replace Mr. Maduro, at least for the time being: Vice President Delcy Rodríguez, who had impressed Trump officials with her management of Venezuela’s crucial oil industry.

The people involved in the discussions said intermediaries persuaded the administration that she would protect and champion future American energy investments in the country.

“I’ve been watching her career for a long time, so I have some sense of who she is and what she’s about,” said one senior U.S. official, referring to Ms. Rodríguez.

“I’m not claiming that she’s the permanent solution to the country’s problems, but she’s certainly someone we think we can work at a much more professional level than we were able to do with him,” the official added, referring to Mr. Maduro.

It was an easy choice, the people said. Mr. Trump had never warmed up to the Venezuelan opposition leader María Corina Machado, who had organized a winning presidential campaign in 2024, earning her the Nobel Peace Prize this year. Since Mr. Trump’s re-election, Ms. Machado has gone out of her way to please him, calling him a “champion of freedom,” mimicking his talking points on election fraud in the United States and even dedicating her Peace Prize to him.

It was in vain. On Saturday, Mr. Trump said he would accept Ms. Rodríguez, saying that Ms. Machado lacked the “respect” needed to govern Venezuela.

U.S. officials say that their relationship with Ms. Rodríguez’s interim government will be based on her ability to play by their rules, adding that they reserve the right to take additional military action if she fails to respect America’s interests. Despite Ms. Rodríguez’s public condemnation of the attack, a senior U.S. official said that it was too soon to draw conclusions about what her approach would be and that the administration remained optimistic that they could work with her.

Mr. Trump declared on Saturday that the United States intended to “run” Venezuela for an unspecified period and reclaim U.S. oil interests, an extraordinary assertion of unilateral, expansionist power after more narrow, and also contested, arguments about stopping the flow of drugs.

In Ms. Rodríguez, the Trump administration would be engaging a leader of a government that it had routinely labeled illegitimate, while abandoning Ms. Machado, whose movement won a presidential election last year in a victory widely recognized as stolen by Mr. Maduro.

And it was not immediately clear if Ms. Rodriguez would even play along. In a televised address, she accused the United States of making an illegal invasion and asserted that Mr. Maduro remained Venezuela’s legitimate leader.

To retain leverage, senior U.S. officials said, restrictions on Venezuelan oil exports would remain in place for now.

But others involved in the talks expressed hope that the administration would stop detaining Venezuelan oil tankers and issue more permits for U.S. companies to work in Venezuela in order to revive the economy and give Ms. Rodríguez a shot at political success.

Ms. Rodríguez, 56, arrives at the job of Venezuela’s interim leader with credentials of an economic troubleshooter who orchestrated the country’s shift from corrupt socialism to similarly corrupt laissez-faire capitalism.

She is the daughter of a Marxist guerrilla who won fame for kidnapping an American businessman. She was educated partly in France, where she specialized in labor law.

She held middling government posts in the government of Mr. Maduro’s predecessor, Hugo Chávez, before being promoted to bigger roles with the help of her older brother Jorge Rodríguez, who eventually became Mr. Maduro’s chief political strategist.

Ms. Rodríguez managed to stabilize the Venezuelan economy after years of crisis and slowly but steadily grow the country’s oil production amid tightening U.S. sanctions, a feat that earned her even the grudging respect of some American officials.

As Ms. Rodríguez consolidated control over economic policy and eliminated rivals, she built bridges with Venezuela’s economic elites, foreign investors and diplomats, to whom she presented herself as a soft-spoken technocrat and a contrast to the burly security officials forming most of the rest of Mr. Maduro’s inner circle.

Those alliances have borne fruit in recent months, earning her powerful champions that helped to cement her rise to power. On Saturday, her assumption of power was greeted with cautious optimism by some of Venezuela’s captains of industry, who said in private that she had the skills to create growth, if she could persuade the United States to relax its chokehold on the country’s economy.

For all her technocratic leanings, Ms. Rodríguez has never denounced the brutal repression and corruption sustaining Mr. Maduro’s rule, once calling her decision to join the government an act of “personal revenge” for her father’s death in prison in 1976, after being interrogated by intelligence agents from pro-U.S. governments.

Ms. Rodríguez’s capacity for negotiating across Venezuela’s ideological chasm could prove useful in easing tensions. Juan Francisco García, a former ruling party lawmaker who has since broken with the government, said he had some apprehensions about her ability to govern but gave her the benefit of the doubt.

“History is full of sectors and figures linked to dictators who have, at some point, served as a bridge to stabilize the country and transition to a democratic scenario,” Mr. García said.

The contradictions enveloping Ms. Rodríguez were on display on Saturday when she addressed the nation.

While Mr. Trump said that Ms. Rodríguez had been sworn in as Venezuela’s new president, it was clear that Mr. Maduro’s supporters — including Ms. Rodríguez herself if her remarks are taken at face value — still see him as Venezuela’s leader.

Spotlighting the potential challenges ahead, even the text on Venezuelan state television labeled her as vice president. People close to the government said those displays of loyalty were a necessary public relations strategy to pacify the ruling party loyalists, including in the armed forces and paramilitary groups, who were reeling from the military humiliation inflicted by the United States on their country and the destruction and death caused by the attack.

U.S. forces managed to descend into the capital largely unopposed, destroy at least three military bases and grab the country’s president from a heavily guarded compound, without any loss of American life.

Still, the Trump administration has chosen to give Mr. Maduro’s vice president a chance and to pass over Ms. Machado, who won the Nobel Prize and had at least some allies in Mr. Trump’s circle.

Ms. Machado, a conservative former member of the National Assembly from an affluent Venezuelan family, boasts decades-long ties to Washington.

She has spent the last year courting Mr. Trump’s support and trying to enlist his help in ousting Mr. Maduro. She has openly supported his military campaign in the Caribbean and mostly refrained from commenting on his policies toward Venezuelan migrants.

On Saturday, after Mr. Trump announced that the U.S. military had captured Mr. Maduro, she released a statement saying that she was ready to lead. “Today we are prepared to assert our mandate and seize power,” she wrote in a message she posted on X.

But roughly two hours later, Mr. Trump said they had not spoken. It would be “very tough” for Ms. Machado to take control of her country, Mr. Trump said, adding in his televised speech that she was a “very nice woman” but “doesn’t have the support” in Venezuela to lead.

A spokeswoman for Ms. Machado declined to comment.

“For Trump, democracy is not a concern — it is about money, power, and protecting the homeland from drugs and criminals,” said Michael Shifter, a senior fellow at the Inter-American Dialogue, a research institute in Washington.

In his speech to the nation, Mr. Trump also made no mention of Edmundo González, the retired diplomat who became Ms. Machado’s political surrogate after she was barred from running. Mr. González, who is in self-imposed exile in Spain, is considered the legitimate winner, by a wide margin, of the 2024 election, even though Venezuelan authorities handed the victory to Mr. Maduro.

fb

Thursday, December 4, 2025

Απλοί άνθρωποι

Εγώ τελικά τους κατανοώ τους Συριζαίους. Σύμφωνα με την ελληνική ψυχοσύνθεση, η ταπείνωση μπορεί να επέλθει μόνο μετά το στάδιο της απελπισίας. Σε αντίθεση με την βορειοευρωπαϊκή στάση ζωής, όπου η ταπείνωση επέρχεται σε συνάρτηση με το στάδιο της συνειδητότητας.

Η συνεχιζόμενη κυριαρχία του Μητσοτάκη σε συνδυασμό με τον υποβιβασμό του Σύριζα και των υποκομμάτων πέριξ αυτού στα επίπεδα του 3% ήταν αναμενόμενο να προκαλέσει απελπισία. Είναι απελπιστικό για αυτούς τους ανθρώπους να αποτελέσουν τη γενιά που βύθισε την “ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά” στην εκλογική ασημαντότητα.

Όποτε η επανεμφάνιση του Τσίπρα με όρους αλαζονικού αυτοθαυμασμού και ταπείνωσης των μέχρι πρόσφατα συντρόφων του γίνεται ασμένως αποδεκτή για αυτούς τους ανθρώπους. Στην αριστερή συνείδηση κρέμεται ακόμη βαρύ το ιστορικό παράδειγμα του Νίκου Ζαχαριάδη, το οποίο το κόμμα εξοβέλισε στο πυρ το εξώτερο, και αρνήθηκε να τον αποκαταστήσει παρά τις απειλές του φυσικού του ηγέτη ότι θα αυτοκτονήσει.

Ευτυχώς ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τα πράγματα πολύ πιο εύκολα και δεν απείλησε να αυτοκτονήσει για να αποκατασταθεί, όπως έκανε ο Ζαχαριάδης. Αυτή τη φορά οι σύντροφοι αποδέχθηκαν με ενθουσιασμό την αυτοαναγόρευσή του σε Ιωσήφ Στάλιν της παράταξης. Απέφυγαν να διαπράξουν το μοιραίο λάθος που διέπραξαν ο Φλωράκης και ο Λουλές απέναντι στον Νίκο. Οι δε επερχόμενες “δίκες της Μόσχας του Αλέξη” δεν φοβίζουν ιδιαίτερα, καθώς οι εκπεπτωκότες -πρώην- σύντροφοι ευελπιστούν ότι κάπου θα χώσουν την ουρίτσα τους. Ειδικά άνθρωποι σαν τον άλλοτε αδερφικό φίλο Νίκο Παππά, προσήλθαν με χαμόγελο στη χθεσινή τελετή, θεωρώντας πιθανώς ότι κρατούν ακόμη χαρτιά στα χέρια τους.

Αυτή εν τέλει είναι και η βασική ιδιότητα των συντρόφων. Είναι άνθρωποι, δεν είναι πολιτικοί. Ως απλοί άνθρωποι έχουν κυρίαρχο το αίσθημα της επιβίωσης. Εάν ήταν πολιτικοί θα είχαν πάει στο σπίτι τους και το πολύ να παρακολουθούσαν την τελετή από το Διαδίκτυο. Διότι θα ήταν κομματάκι δύσκολο να αυτοκαταργηθούν και πολιτικά και ηθικά.



Thursday, September 25, 2025

Η Άννα και τα δύο πρόσωπα του Ιανού ΠΑΣΟΚ

Μεγάλο ντόρο προκάλεσε μια αποστροφή στην ομιλία που έκανε η Άννα Διαμαντοπούλου σε εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στο Κιλκίς την περασμένη Παρασκευή.

Τι συνέβη όμως συγκεκριμένα; Μετά από την ομιλία της Άννας Διαμαντοπούλου με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη και τα κοινωνικά δίκτυα, υπήρξε μια συζήτηση με συμμετοχή του κοινού για τα ζητήματα στρατηγικής και πολιτικής που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε παρέμβαση του τοπικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Θανάση Καλαϊδόπουλου, ο οποίος έθεσε θέμα μη σθεναρής ανάδειξης από το ΠΑΣΟΚ του ζητήματος του δυστυχήματος των Τεμπών. "Που ήταν το ΠΑΣΟΚ στα Τέμπη;" ήταν η ουσία της τοποθέτησης.

Η Άννα Διαμαντοπούλου απάντησε, σε κάπως έντονο ύφος, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει συντεταγμένες μάχες για τα Τέμπη και στη Βουλή και στις τηλεοπτικές τοποθετήσεις των βασικών του συντελεστών. Μετά όμως από αυτό, άρχισε να εξηγεί την άποψή της για το ποιά πρέπει να είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο "κίνημα" που ξεπήδησε από τις πρωτοβουλίες της Μαρίας Καρυστιανού και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, υπογραμμίζοντας ότι από το κίνημα "Δεν έχω οξυγόνο" δημιουργήθηκε "ξαφνικά" η Κωνσταντοπούλου.

Συνεχίζοντας η Άννα Διαμαντοπούλου διερωτήθηκε "μήπως αυτού του είδους η αντίδραση μπορεί να φέρει τη χειρότερη μορφή λαϊκισμού, που την είδαμε επί Τσίπρα;". Και συνέχισε λέγοντας "Έχουμε λοιπόν τώρα την ευθύνη, όχι να γίνουμε Καρυστιανού, ούτε να γίνουμε Κωνσταντοπούλου."

Στη συνέχεια η Άννα Διαμαντοπούλου παραδέχθηκε ότι "ενα σωρό διαδικασίες και πράγματα" που δρομολόγησαν η Κωνσταντοπούλου και η Καρυστιανού "αποδείχθηκαν ψέματα" και τόνισε ότι "έχει πολύ μεγάλη σημασία να διατηρήσουμε τον πολιτικό διάλογο".

Για δύο περίπου ημέρες οι αναφορές αυτές της Άννας Διαμαντοπούλου δεν είχαν πάρει ευρύτερη δημοσιότητα, μέχρις ότου κάποιοι ενημερωτικοί ιστότοποι έβγαλαν σχετικά ρεπορτάζ με τον τίτλο "Να μην γίνουμε ούτε Καρυστιανού, ούτε Κωνσταντοπούλου". Αμέσως μετά υπήρξε ένα τσουνάμι αντιδράσεων και κριτικής από στελέχη και οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, αλλά και πολλά υποστηρικτά σχόλια από στελέχη και οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας.

Το κύμα αντιδράσεων που σοβεί εδώ και ημέρες στο ΠΑΣΟΚ κατά της Άννας Διαμαντοπούλου και της δήλωσής της δεν είναι τίποτε άλλο παρά η έκφραση της διπολικής κρίσης την οποία αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ εδώ και δεκαετίες. Η μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών και στελεχών του κόμματος της Κεντροαριστεράς θέλγεται από τις ιδέες του Ανδρέα Παπανδρέου για μια "λαϊκή Αριστερά" που έλκει την ιδεολογική της καταγωγή από τον μακρυγιαννισμό, και μια μειοψηφία, που ιστορικά εκφράστηκε κυρίως από τον Κώστα Σημίτη πιστεύει στις αρχές της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

Αυτές οι δύο σκληρά αντιπαρατιθέμενες ιδεολογικές τάσεις βρίσκονται διαρκώς σε σύγκρουση εντός του ΠΑΣΟΚ από την εποχή της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος στο Πεντελικόν. Ίσως και πολύ νωρίτερα, όταν το 1975 ο Ανδρέας Παπανδρέου καρατόμησε από το κόμμα με συνοπτικές διαδικασίες τον Σάκη Καράγιωργα.

Με όποιον τρόπο όμως και να τοποθετείται κάποιος ιδεολογικά, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια το ΠΑΣΟΚ υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά και την πλειοψηφία των στελεχών του, έχει ορίσει την πορεία του Κινήματος στον χώρο της "λαϊκής" Αριστεράς. Οι απόψεις της Άννας Διαμαντοπούλου αποτελούν την μειοψηφία σήμερα μέσα στο ΠΑΣΟΚ, και είναι απολύτως αναμενόμενες οι αντιδράσεις πολλών στελεχών και οπαδών του κόμματος.

Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι απολύτως ενδεικτικό της δύσκολης πολιτικής και εκλογικής αποστολής που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Από τη μια πλευρά θέλει να γίνει το πρώτο κόμμα στη χώρα, " έστω και με μια ψήφο", και από την άλλη είναι κατά πλειοψηφία προσκολλημένο στις αρχές του μακρυγιαννισμού και της διακήρυξης της "3ης του Σεπτέμβρη".

Δύσκολη η αποστολή της Άννας Διαμαντοπούλου μέσα στο ΠΑΣΟΚ και καλή δύναμη της εύχομαι στον εξαιρετικά δύσβατο δρόμο που επέλεξε να διαβεί. Όσο για τον Νίκο Ανδρουλάκη, θα είχε ενδιαφέρον να ερωτηθεί εάν συμφωνεί με την υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού του Κινήματος ότι "αποδείχθηκαν ψέματα" τα επιχειρήματα της Μαρίας Καρυστιανού για "άγνωστο καύσιμο" στην μοιραία εμπορική αμαξοστοιχία και τα οποία ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε εμμέσως ασπαστεί.

Tuesday, September 16, 2025

Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Ένας κινηματογραφικός γίγαντας

Πολλοί ύμνοι και έπαινοι μπορούν να γραφτούν για τον τεράστιο ηθοποιό Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Η γοητεία του, η ομορφιά του, το κινηματογραφικό του παίξιμο, η απίθανη αίσθηση του ρυθμού, η ματιά του καθήλωσαν για πολλές δεκαετίες εκατομμύρια θεατές στις αίθουσες του σινεμά και στη μικρή όθονη.

Το μεγάλο όμως έργο που αφήνει πίσω του είναι το κινηματογραφικό ινστιτούτο Sundance και το ομώνυμο φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου. Από το 1981, όταν και ίδρυσε ο Ρέντφορντ αυτόν τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό, μέχρι και σήμερα, έχει βοηθήσει χιλιάδες κινηματογραφιστές με χορηγίες, υποτροφίες αλλά και προβολή και προώθηση των ταινιών τους.

Πρόκειται για μια προσφορά ανεπάληπτης αξίας για τον κινηματογράφο, η οποία δεν θα πάει χαμένη, καθώς ο υπέροχος αυτός δημιουργός τα είχε φροντίσει όλα έγκαιρα και με πολύ χαμηλούς τόνους.

Αιωνία η μνήμη σου Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Ο κινηματογράφος σου οφείλει αιώνια ευγνωμοσύνη.


Friday, June 20, 2025

Πούτιν: Όλη η Ουκρανία είναι δική μας

Βλαντίμιρ Πούτιν στο οικονομικό συνέδριο της Αγίας Πετρούπολης:

“Το έχω ξαναπεί (ΣΣ: στο διαβόητο άρθρο του τον Ιούλιο 2021), οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί είναι ένας λαός. Υπό αυτή την έννοια, όλη η Ουκρανία είναι δική μας.

Υπάρχει ένας παλιός κανόνας που λέει ότι όπου πατάει το πόδι του ο Ρώσος στρατιώτης, αυτό είναι δικό μας”.

Ξεκάθαρες δηλώσεις, που μπορούν κάλλιστα να τριφτούν στη μούρη των ομιλητών της πρόσφατης εκδήλωσης στο Πολεμικό Μουσείο.

Tuesday, May 13, 2025

Έκθεση πραγματογνωμόνων ΕΜΠ για τα Τέμπη: Δεν μετέφερε παράνομο φορτίο η εμπορική αμαξοστοιχία

Παραδόθηκε -επιτέλους- στις ανακριτικές αρχές το πόρισμα των δικαστικών πραγματογνωμόνων υπό τον καθηγητή του ΕΜΠ Δημήτριο Καρώνη για τα αίτια της έκρηξης στο δυστύχημα των Τεμπών.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο των οικογενειών Πλακιά και Καρύδη Λεωνίδα Κουμπούρα, "οι πραγματογνώμονες αποκλείουν αφενός τα ζητήματα εκτόνωσης αερίου στο κόκπιτ και γενικά στην εμπορική αμαξοστοιχία (άρα ουδέν παράνομο φορτίο υπήρξε) και αφετέρου αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο η διάρρηξη των μετασχηματιστών με τα έλαια σιλικόνης υπό συνθήκες ηλεκτρικού τόξου να δημιούργησαν το φαινόμενο της πυρόσφαιρας!"

Κάηκε πλέον από νομικής πλευράς το αφήγημα Βελόπουλου-Κωνσταντοπούλου-Καρυστιανού. Προφανώς αυτοί θα συνεχίσουν να λένε τις γνωστές θεωρίες συνομωσίας. Η ανάκριση όμως τώρα θα κλείσει και η υπόθεση θα πάρει τον δρόμο προς το δικαστήριο.

Άδικα κινητοποιήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στις 26 Ιανουαρίου, με βάση ένα ψεύτικο αφήγημα που εξυπηρετούσε ξεκάθαρα πλέον αλλότριους σκοπούς.

fb

Tuesday, April 29, 2025

Τα δύο πρόσωπα του Ιανού

Σύμφωνα με την αρχαία ρωμαϊκή μυθολογία, ο Ιανός ήταν ο θεός των μεταβάσεων, των εισόδων, των εξόδων, των ενάρξεων και των τερματισμών. Υπό αυτή την έννοια, η ονομασία του βιβλιοπωλείου ‘Ιανός’ είναι ιδιαίτερα συμβολική όσον αφορά τα όσα συνέβησαν χθες το βράδυ κατά τη διάρκεια της δημόσιας συζήτησης για την πολιτική εκμετάλλευση του δυστυχήματος των Τεμπών.

Την συζήτηση οργάνωσε ο εκδότης του περιοδικού ‘Άρδην’ Γιώργος Καραμπελιάς και ομιλητές ήταν ακόμη ο δικηγόρος Δημήτρης Γαλλής και ο αρθρογράφος Κώστας Στούπας. Κάποιοι πολίτες με δημόσιο λόγο διοργάνωσαν μια δημόσια συζήτηση σε ένα βιβλιοπωλείο που είχε ως θέμα της την σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας για τις συνθήκες του δυστυχήματος από συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις με σκοπό την εκμετάλλευση της λαϊκής οργής και την χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Το γεγονός ότι κάποιοι τόλμησαν να αρθρώσουν δημόσιο λόγο και να αποδομήσουν και να στηλιτεύσουν την πενθοκαπηλεία που ασκήθηκε από την Ελληνική Λύση, την Πλεύση Ελευθερίας, την Ανταρσυα, την ΝΙΚΗ και άλλες πολιτικές δυνάμεις, θεωρήθηκε από κάποιους υποστηρικτές αυτών των κομμάτων του περιθωρίου ως πράξη ύβρεως κατά των νεκρών και των συγγενών τους. Ενώ είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς έξω από το βιβλιοπωλείο φωνάζοντας συνθήματα κατά της “συγκάλυψης του εγκλήματος”, αποφάσισαν εν τέλει να εισβάλλουν στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου που θα διεξαγόταν η συζήτηση, υβρίζοντας και απειλώντας όλους τους παρευρισκόμενους.

Πρόκειται για την αντίληψη για το πολίτευμα που διαπνέει την Άκρα Αριστερά. Η πολιτική διαφωνία μετουσιώνεται σε bullying και λεκτική βία. Και ορισμένες φορές και σε φυσική βία.

Αυτή τη φορά όμως βρήκαν αντίσταση και αντίδραση στις αντιδημοκρατικές τους πρακτικές. Πολλοί παρευρισκόμενοι αντέδρασαν στις ύβρεις, κατάφεραν να περιορίσουν τους βίαιους παρείσακτους και μετά από 20-25 λεπτά η εκδήλωση ξεκίνησε κανονικά.

Ο θεός Ιανός έστειλε τελικά το μήνυμα του τερματισμού της ανοχής απέναντι στην πολιτική βία.

Δείτε εδώ βίντεο από την εισβολή των τραμπούκων: 
View on Threads

Δείτε εδώ το βίντεο με τη συζήτηση: 

Saturday, April 26, 2025

To τρομερό ενσταντανέ Τραμπ-Ζελένσκι στο Βατικανό

Τρομερό το φωτογραφικό ενσταντανέ Τραμπ-Ζελένσκι στο Βατικανό.

Είτε εάν ήταν στημένο, είτε εάν έγινε impromptu και απλά ένας ιερωμένος τους έφερε δύο καρέκλες για να μην τα λένε στα όρθια, η σκηνή αυτή λέει πολλά για τον τρόπο που κλείνονται πολλές ιστορικής σημασίας διεθνείς συμφωνίες.

fb

Wednesday, April 9, 2025

Αφιέρωμα του Associated Press στον π. Σπυρίδωνα της Μονής Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό

Μεγάλη χαρά αλλά και συγκίνηση για το υπέροχο αφιέρωμα του Associated Press σε έναν ξεχωριστό ιερωμένο, έναν υπέροχο άνθρωπο. Ο πατήρ Σπυρίδων Δεναξάς είναι η ψυχή της Μονής Παναγίας Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, όταν παρέλαβε τα πνευματικά σκήπτρα του μοναστηριού από τον μετέπειτα Μητροπολίτη Επιφάνιο.

Το άρθρο αποδίδει με ακρίβεια την προσωπικότητα αυτού του ακρίτα της Ορθοδοξίας. Ο Σπυρίδωνας είναι η βασικότερη αιτία που αγάπησα την Αμοργό. Η τετράωρη λειτουργία της Ανάστασης το Πάσχα του 2005 ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία, όπως και η επακόλουθη πρόσκληση στην Τράπεζα της Μονής, όπου ο ηγούμενος πρόσφερε μαγειρίτσα και κόκκινα αυγά. Το κατσίκι το είχε ξεγεννήσει, το είχε αναθρέψει και το είχε σφάξει ο ίδιος. Τότε δεν υπήρχε στην Αμοργό σφαγείο με HACCP.

Ο Σπυρίδωνας δεν έχει διδακτορικό Θεολογίας, αλλά βάζει κάτω πολλούς καθηγητάδες με τη σοφία του και την απλότητά του. Ιδιαίτερος χαρακτήρας, αψύς, αλλά και πολύ αγαπησιάρης. Με χιούμορ αλλά και πολύ αυστηρός -κάποιοι λένε και αυταρχικός- στους υφισταμένους μοναχούς. Μια αρχετυπική μορφή ορθόδοξου κοσμοκαλόγερου, βγαλμένου από κείμενα του Παπαδιαμάντη και του Καζαντζάκη.

Στενοχωρηθήκαμε πολύ πέρυσι όταν η Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων τον αντικατέστησε από ηγούμενο της μονής, καθαρά για γραφειοκρατικούς λόγους, όχι επειδή έκανε κάτι μεμπτό. Ανησυχούσα για το πως θα αντιδράσει στον υποβιβασμό του. Εκείνος όμως αντιμετώπισε αυτή την προσωπική ταπείνωση με μια υπέροχη καρτερικότητα και σεβασμό στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Εξάλλου, και τώρα είναι οιονεί ηγούμενος. Τον περασμένο Νοέμβριο που επισκέφθηκα το μοναστήρι για τη μεγάλη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, ο Σπυρίδωνας χοροστάτησε σε μια αυθόρμητη δεύτερη λειτουργία με λίγους φίλους και πιστούς μετά τις 10:30πμ. Σαν jamming session το κάναμε.

Αυτό το άρθρο που θα διαβαστεί από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο αποτελεί και μια προσωπική δικαίωση για τον ίδιο.

Μορφή.

Εδώ σε μια φωτογραφία που του τράβηξα μετά την λειτουργία της Ανάστασης το 2009.

Father Spyrìdon Denaxàs

Δείτε στο site του Associated Press και τις υπέροχες φωτογραφίες και βίντεο του Κώστα Γιαννακούρη.

Εδώ ολόκληρο το άρθρο του AP σε δική μου μετάφραση:

Για περισσότερα από 50 χρόνια, ο πατήρ Σπυρίδων Δεναξάς προσεύχεται, εργάζεται και υποδέχεται τους πιστούς σε ένα νησιωτικό μοναστήρι λαξευμένο σε έναν παραθαλάσσιο βράχο, το οποίο ελάχιστα έχει αλλάξει από την ίδρυσή του πριν από περισσότερο από μια χιλιετία.
Η Ελλάδα έχει γρήγορα γίνει κοσμική μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη, και άλλα νησιά του Αιγαίου, όπως η κοντινή Σαντορίνη, παλεύουν με τη μαζική ανάπτυξη του τουρισμού που επικεντρώνεται πολύ περισσότερο στις παραλίες παρά στις εκκλησίες.
Όμως, κάποιοι λίγοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μοναχοί παραμένουν πρότυπα της τοπικής ζωής - τόσο που όταν το σμήνος συνεχόμενων σεισμών έπιασε τον πατέρα Σπυρίδωνα, όπως τον αποκαλούν στοργικά, μακριά για επείγουσα ιατρική ανάγκη, το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί ήταν πως να επιστρέψει στην Αμοργό.
Ήθελα να είμαι εδώ με την κοινότητά μου, να νιώσω τα συναισθήματά τους, γιατί έχω ευθύνη. Ο Θεός με έβαλε εδώ για να τους φροντίζω, είπε στο Associated Press στα ελληνικά στο μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας, όπου είπε ότι δεν έπεσε ούτε ένας βράχος κατά τη διάρκεια των σεισμών.
Κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης απουσίας, καθώς και κατά την μεγαλύτερης διάρκειας απουσία του πέρυσι -όταν πέρασε σχεδόν πέντε μήνες στην ηπειρωτική χώρα για ιατρικές επεμβάσεις- ολόκληρο το νησί, συμπεριλαμβανομένων των μη χριστιανών και άθεων, ήταν γεμάτο από εικασίες για το πότε θα μπορούσε να επιστρέψει.
Είναι μέρος του νησιού, είπε η Μίνα Μαύρου την εβδομάδα που ο πατήρ Σπυρίδων ήταν τελικά προγραμματισμένο να επιστρέψει μέσω του σχεδόν οκτάωρου ταξιδιού με το πλοίο από την Αθήνα.
Τακτοποιημένος στο ασβεστωμένο μοναστήρι του, σκαρφαλωμένο ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, ο μοναχός ήταν ενθουσιασμένος. Αισθάνομαι πνευματική ευφορία έχοντας ξανασυναντήσει τους ανθρώπους του χωριού, αυτούς που με έψαχναν και τους έλειπα, είπε. Είμαι πολύ χαρούμενος με τη μοναστική ζωή και την επιστροφή μου στο φυσικό μου περιβάλλον.
Η παράδοση υποστηρίζει ότι Βυζαντινοί μοναχοί που διέφυγαν από διωγμούς στη Μέση Ανατολή τον 9ο αιώνα έπλευσαν σε αυτό το ορεινό νησί με μια εικόνα της Παναγίας. Έφτιαξαν ένα καταφύγιο σε μια σπηλιά, όταν βράχοι που έπεφταν αποκάλυψαν μια σμίλη κρεμασμένη πιο μακριά στην πλαγιά του γκρεμού.
Λαμβάνοντας το ως σημάδι, πέρασαν τις επόμενες δεκαετίες κατασκευάζοντας το μοναστήρι περισσότερο από 150 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, όπου τόσο η εικόνα όσο και η σμίλη φαίνονται ακόμη στο μικρό παρεκκλήσι που αγκυροβολεί το συγκρότημα.
Ο πατήρ Σπυρίδων, ο οποίος γεννήθηκε στην Αμοργό, μπήκε στο μοναστήρι αμέσως μετά το λύκειο το 1971, όταν ήταν 18 ετών. Τώρα είναι ένας από τους δύο μοναχούς εκεί, συν έναν βοηθό, τον 35χρονο Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου, που ελπίζει μια μέρα να ενταχθεί και αυτός. Προς το παρόν, λέει στους επισκέπτες την ιστορία του μοναστηριού στις διάφορες γλώσσες που έμαθε κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης καριέρας που είχε στον χώρο της μόδας.
Καθισμένος στην είσοδο του παρεκκλησίου, ο Σπυρίδων υποδέχεται τους προσκυνητές με χαμόγελο. Πολλοί εξακολουθούν να λαχανιάζουν αφού ανηφορίζουν 300 μέτρα με σκαλοπάτια μετά από ένα πάρκινγκ, στριμώχνοντας τη μικροσκοπική πόρτα της εισόδου και ανεβαίνουν ξανά μια στενή σκάλα στο σκοτεινό παρεκκλήσι. Εκεί, αποτίουν φόρο τιμής στην εικόνα της Παναγίας πριν μπουν στην εκτυφλωτική λιακάδα της βεράντας.
Η εκπληκτική θέα της θάλασσας που λαμπυρίζει πολύ πιο κάτω είναι ένα σημαντικός πόλος έλξης και για τους τουρίστες, που προέρχονται από κοντινούς, συχνά πολύβουους προορισμούς στα νησιά των Κυκλάδων. Είτε αναζητούν την πνευματική ζωή είτε το προφίλ τους στο Instagram, ο πατήρ Σπυρίδων είναι πρόθυμος να υποδεχθεί όλους τους επισκέπτες, προσφέροντας κρύο νερό, γλυκά και σφηνάκια σπιτικού λικέρ ρακής με γεύση μέλι.
Η Παναγία απλώνει το χέρι της και χύνει θεραπευτικό βάλσαμο στις ψυχές όλων των ανθρώπων, είπε. Αυτό είναι ένα οικουμενικό μοναστήρι, ανοιχτό σε όλο τον κόσμο... Ο καθένας λαμβάνει κάτι από τη χάρη της.
Η Παναγία η Χοζοβιώτισσα, η εικόνα της οποίας βρίσκεται στο εξώφυλλο του τρέχοντος οδηγού Lonely Planet Greece, απέχει πολύ από το είναι ο μοναδικός οίκος λατρείας στην Ευρώπη που είναι ταυτόχρονα και τουριστικό αξιοθέατο. Αλλά το μοναστήρι της Αμοργού έχει και μια άλλη λειτουργία - ένα κρίσιμο σημείο αναφοράς για τους ντόπιους, που αναζητούν τη βοήθεια των μοναχών, υλική και πνευματική, όπως κάνουν οι Χριστιανοί της Ανατολής εδώ και σχεδόν 2.000 χρόνια.
Οι άνθρωποι πήγαιναν να τους αναζητήσουν στην έρημο ή τις σπηλιές για σοφία, συνδέονταν μαζί τους ως πνευματικοί οδηγοί, είπε ο Ed Siecienski, Καθηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Stockton. Υπάρχει η αίσθηση ότι οι μοναχοί εκεί έξω είναι υπερ-χριστιανοί.
Ακόμη και όταν ο πατήρ Σπυρίδων έλειπε για ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις στο γόνατο και οδοντιατρικές επεμβάσεις, Αμοργινοί όπως η Μαύρου του τηλεφωνούσαν συχνά για να τον ρωτήσουν για την ανάρρωσή του και να λάβουν την ευλογία του, είπε.
Σε αντίθεση με τους ορθόδοξους ιερείς της ενορίας, οι οποίοι συχνά είναι παντρεμένοι, οι μοναχοί παραμένουν άγαμοι -μια απόφαση που ο Σπυρίδων συλλογίστηκε αρκετά ως έφηβος. Δεν έχει μετανιώσει, λέει, που βλέπει το ποίμνιό του σαν την οικογένειά του. Τα παιδιά τους θα ήταν παιδιά μου. Θα χαιρόμουν με όλους, θα θρηνούσα με όλους και θα ήμουν μαζί τους ανάλογα με τις περιστάσεις τους, είπε.
Στις ονομαστικές εορτές, όταν οι άνθρωποι γιορτάζουν τους συνονόματους αγίους τους -στην παραδοσιακή ελληνική κουλτούρα είναι μεγαλύτερη γιορτή από τα γενέθλια-, ο Σπυρίδων τηλεφωνεί για να ευχηθεί. Αν είναι ένα δημοφιλές όνομα όπως ο Βαγγέλης, που γιορτάζεται στα τέλη Μαρτίου, κάνει δεκάδες τηλεφωνήματα, ξεκινώντας πριν τα ξημερώματα για να πετύχει όσους ζουν στην Αυστραλία ή την Αμερική.
Συχνά επισκέπτεται ο ίδιος περπατώντας με το μπαστούνι του απομακρυσμένα ξωκλήσια στις σπαρμένες από βράχους πλαγιές και στα χωριά που είναι διάσπαρτα γύρω από την Αμοργό. Αφού σταμάτησε πρόσφατα σε ένα καφενείο, ο ιδιοκτήτης είπε ότι έχει κρεμασμένες τρεις φωτογραφίες — που απεικονίζουν τη μητέρα του, τον πατέρα του και το μοναστήρι. Θέλω να βάλω και μια φωτογραφία του πατέρα Σπυρίδωνα δίπλα στου πατέρα μου. Γιατί τον αγαπώ βαθιά, είπε ο Νικόλαος Οικονομίδης.
Οι ημέρες των μοναχών τείνουν να είναι αυστηρά δεσμευμένες σε πολυάσχολα προγράμματα θρησκευτικής λειτουργίας και εργασίας, αφού τα μοναστήρια πρέπει να συντηρούνται. Ο Σπυρίδωνας ξυπνάει καθημερινά στις 3 π.μ. για την πρώτη λειτουργία προσευχής και δεν κοιμάται παρά μετά τις 9 μ.μ.
Ο Μιχάλης Γιαννακός έφυγε από την Αμοργό μετά το λύκειο πριν από 20 χρόνια, αλλά θυμάται ότι επισκέφτηκε το μοναστήρι ως παιδί και είδε τον πατέρα Σπυρίδωνα να ανεβοκατεβαίνει βιαστικά τις βραχώδεις πλαγιές του, να φροντίζει ζώα όπως ο γάιδαρος του μοναστηριού και να χαιρετά τους προσκυνητές. Ο Σπυρίδων ήταν εκεί και φρόντιζε τους ανθρώπους, φροντίζοντας οι επισκέπτες να είναι ευχαριστημένοι, ανέφερε ο Γιαννάκος ενώ έκανε διακοπές στην Αμοργό.
Ενώ κάποιοι Έλληνες στα αστικά κέντρα είναι κάπως αποστασιοποιημένοι ή ακόμη και εχθρικοί προς την εκκλησία, για μικρότερα μέρη, είναι ακόμα σημαντική. Δεν είναι μόνο η πίστη και η θρησκεία, πρόσθεσε.
Αυτό συμβαίνει επειδή σε ένα νησί όπως η Αμοργός - πληθυσμός 2.000, χωρισμένος σε ένα κύριο χωριό στην κορυφή του βουνού και μικρότερους οικισμούς - οι κληρικοί μπορούν να κληθούν να διαχειριστούν τις συγκρούσεις και να παρέχουν συμβουλές. Το μοναστήρι έδωσε μέρος της περιουσίας του για να χτιστεί σχολείο στο νησί, θυμάται ο Γιαννακός, και φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στην γιορτή του τον Νοέμβριο.
Ο Σπυρίδων δίνει πολλά στους ανθρώπους, είπε η Κριστίνα Αστρέχα, που διδάσκει θρησκευτικά στο σχολείο της Αμοργού. Αυτό είναι πνευματικότητα, μπορείς να το δεις από τις πράξεις ενός ανθρώπου.
Για τον Σπυρίδωνα η πνευματικότητα είναι τα πάντα. Ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον παράδεισο για να τον φροντίζει και να εργάζεται για αυτόν. Ξέρετε πόσο σημαντική είναι η φύση - η θάλασσα, τα βουνά, οι κοιλάδες και οι πεδιάδες, ανέφερε. Προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, αλλά πρέπει να τα σεβαστούμε, να τα διατηρήσουμε και να τα προστατεύσουμε.
Γι' αυτό είναι τόσο ικανοποιημένος που παραμένει εδώ, φροντίζοντας τη δική του αυλή”, ενώ προσφέρει λόγια και προσευχές σε όποιον μπορεί να τα χρειαστεί. Είναι στο DNA μου, συνυφασμένο με το μοναστήρι και την ύπαρξή του, ανέφερε.

Thursday, February 27, 2025

Το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη

Ο Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων (ΕΟΔΑΣΑΑΜ) έδωσε στη δημοσιότητα το τελικό πρόρισμα των εμπειρογνωμόνων για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου 2023.

Δείτε εδώ ολόκληρο το πόρισμα των 178 σελίδων:

fb

Monday, February 24, 2025

Ο Άρειος Πάγος ξεκαθαρίζει το ζήτημα του ορισμού εφέτη-ανακριτή για τα Τέμπη

Με μια εξαιρετική και αναλυτική δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του Αρείου Πάγου, το ανώτατο δικαστήριο της χώρας ξεκαθαρίζει το ζήτημα του διορισμού του εφέτη-ανακριτή για την υπόθεση των Τεμπών.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ

Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2025

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Δικαιοσύνη ομιλεί με τις αποφάσεις της και τις δικαστικές της ενέργειες. Όποτε, όμως, θεσμικοί φορείς, πολιτικά ή μη πρόσωπα, μέσω δηλώσεων, δημοσιευμάτων στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο και με

αναρτήσεις στο διαδίκτυο, είτε τις διαστρεβλώνουν και τις κακοποιούν είτε τις εργαλειοποιούν, με δυνητικό, πλην άμεσο κίνδυνο, τον αποπροσανατολισμό των πολιτών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν και ούτε οφείλουν να τις γνωρίζουν, η ηγεσία της Δικαιοσύνης οφείλει, οπωσδήποτε, να προβαίνει στις απαραίτητες ενημερώσεις, για όποιον βεβαίως ενδιαφέρεται να αντιληφθεί την αλήθεια για τις θεσμικές της ενέργειες. Γι’ αυτό και παραθέτουμε τα ακόλουθα:

Ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας στο άρθρο 28 προβλέπει :

Η ολομέλεια του εφετείου σε συμβούλιο συγκαλείται ύστερα από αίτηση του εισαγγελέα εφετών (ή αν ζητηθεί εγγράφως από το ένα τρίτο των μελών της {όπως ορίζει σήμερα το άρθρο 15 παρ.2α του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών μετά την τροποποίηση του με το ν.4938/2022 και με ταυτόσημη διατύπωση προβλεπόταν στο άρθρο 14 παρ.2ατου ιδίου Κώδικα όπως ίσχυε με το ν. 1756/1988).

έχει το δικαίωμα (η ολομέλεια) να παραγγείλει στον εισαγγελέα εφετών να κινήσει την ποινική δίωξη για εγκλήματα εξαιρετικής σημασίας.

αν η ποινική δίωξη έχει ήδη ασκηθεί από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, η ολομέλεια έχει το δικαίωμα να διατάξει να υποβληθούν τα έγγραφα στον εισαγγελέα εφετών.

σε κάθε περίπτωση, κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας, παρίσταται και ο εισαγγελέας εφετών.

η ολομέλεια ορίζει έναν από τους εφέτες με τον αναπληρωτή του, που εκπληρώνουν καθήκοντα ανακριτή στην υπόθεση.

ο εισαγγελέας εφετών έχει όλα τα δικαιώματα και τα καθήκοντα του εισαγγελέα πλημμελειοδικών.

το συμβούλιο εφετών έχει τα δικαιώματα και τα καθήκοντα του συμβουλίου πλημμελειοδικών.

Είναι απολύτως σαφές, συνεπώς, ότι, με διαδικασία πλήρους διαφάνειας (εισήγηση- διάσκεψη -αιτιολογημένη απόφαση- δημοσίευση), το ισχυρότερο όργανο μιας εφετειακής περιφέρειας, η ολομέλεια του εφετείου, αποφασίζει κυρίαρχα την ανάθεση της διεξαγωγής της κυρίας ανάκρισης σε εφέτη-ανακριτή για εξαιρετικής σημασίας εγκλήματα, μόνον αν το κρίνει σκόπιμο και εφόσον το αίτημα έχει υποβληθεί με παραδεκτό τρόπο, κατά τα ανωτέρω.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει, μέχρι σήμερα, εύστοχα και αιτιολογημένα, αξιοποιήσει τη διάταξη αυτή, κρίνοντας ότι έπρεπε να ερευνηθούν από ανώτερους σε εμπειρία και νομομάθεια δικαστές εγκλήματα, επειδή ήταν εξαιρετικής σημασίας (όπως συνέβη σε πλήθος υποθέσεων διαφθοράς, ελληνικής και διεθνούς τρομοκρατίας, στην υπόθεση της «Χρυσής Αυγής», της «SIEMENS», του «Βατοπεδίου» κ.λ.π).

Συνεπώς, όσοι υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή του άρθρου 28 του ΚΠΔ στην υπόθεση των Τεμπών είναι αποτέλεσμα σκοτεινών διεργασιών, θα πρέπει να αναλογιστούν αν μπορεί αυτό να συμβεί ταυτόχρονα, από την Πρόεδρο Εφετών, η οποία συγκάλεσε την Ολομέλεια του Εφετείου Λάρισας, μία (1) ακόμα Πρόεδρο Εφετών, ένα (1) Εισαγγελέα Εφετών και δεκαεπτά (17) Εφέτες, που συγκρότησαν την Ολομέλεια του Εφετείου, που ομόφωνα αποφάσισαν (Ολομέλεια Εφετείου Λάρισας 4/10-3-2023) την ανάθεση της υπόθεσης σε εφέτη ανακριτή, ο οποίος, ως ο φυσικός, πλέον, δικαστής, όφειλε να διενεργήσει τα ανατεθέντα σ’ αυτόν δικαστικά καθήκοντα. Ο τελευταίος, εξάλλου, συνεπικουρείται, έκτοτε, από έξι (6) Αντιεισαγγελείς Εφετών Λάρισας, οι οποίοι, ενεργώντας, αυστηρά, στα πλαίσια που ορίζει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, υποστηρίζουν τις ανάγκες της ανακριτικής διαδικασίας. Όποιος έχει να εισφέρει αποδεικτικά στοιχεία ότι όλοι οι Δικαστικοί Λειτουργοί του Εφετείου Λάρισας, οι οποίοι αποφάσισαν τον ορισμό εφέτη ως ανακριτή στην υπόθεση των Τεμπών είναι έρμαια εξωδικαστικών εξουσιών, οφείλει άμεσα να τα προσκομίσει στις αρμόδιες θεσμικά αρχές και να τα υποστηρίξει με το βάρος της υπογραφής του.

Άλλως, με τη διάδοση εικασιών και θεωριών συνωμοσίας, λοιδωρώντας και σπιλώνοντας ηθικά δικαστικούς λειτουργούς, βάλλει ευθέως κατά των δημοκρατικών θεσμών. Στη Δημοκρατία ουδείς, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, δικαιούται να «τρομοκρατεί» τους δικαστικούς λειτουργούς, αν οι αποφάσεις ή οι ενέργειές τους δεν τελούν υπό την έγκρισή του.

Πρέπει, ακόμα, να ενημερώσουμε ότι οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις όλων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, από το βαθμό του παρέδρου έως και του αρεοπαγίτη και του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου αποφασίζονται, με βάση τα κριτήρια, που ορίζει ο νόμος, αποκλειστικά και μόνον, από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ενδεκαμελές και δεκαπενταμελές (για το βαθμό του προέδρου εφετών-εισαγγελέα εφετών και του αρεοπαγίτη-αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου), αποτελούμενο αμιγώς από δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς του Αρείου Πάγου, που ορίζονται, κατόπιν κληρώσεως μεταξύ των εχόντων διετή τουλάχιστον υπηρεσία τον Άρειο Πάγο και συνεδριάζει με την παρουσία παρατηρητών δικαστών και εισαγγελέων από τους άλλους βαθμούς (βλ. άρθρα 90 Συντάγματος, 59-63 Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών).

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, η ηγεσία του Αρείου Πάγου (Πρόεδρος) δεν δικαιούται να επεμβαίνει στη δικαιοδοτική κρίση των δικαστών ή να υποδεικνύει δικαστικές ενέργειες.

Αυτά προς ενημέρωση όσων είτε από άγνοια είτε από ιδιοτέλεια υποστηρίζουν τα αντίθετα, βάλλοντας κατά της ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών.

Οι πολίτες της Χώρας πρέπει να αισθάνονται τη βεβαιότητα ότι η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των Ελλήνων δικαστών και εισαγγελέων είναι απολύτως εξασφαλισμένη από το ίδιο το Σύνταγμα και τους Νόμους και με εγγυήσεις που δεν απαντώνται σε πολλές έννομες τάξεις ανεπτυγμένων χωρών. Οι ίδιοι παραμένουν πιστά αφιερωμένοι στον όρκο τους, υπαγόμενοι κάθε μέρα σε εξονυχιστικούς θεσμικούς ελέγχους, όποια υπόθεση και αν χειρίζονται, εξαιρετικής σημασίας ή όχι και παρά την κατασυκοφάντηση, τις λοιδορίες, τις ύβρεις και τις απειλές, που υφίστανται με αφορμή κάθε φορά δυσάρεστες αποφάσεις που λαμβάνουν. Οι πολίτες αυτής της Χώρας θα αισθάνονταν καλύτερα, αν όλοι οι παράγοντες που ρυθμίζουν την καθημερινότητά τους, σε κάθε επίπεδο και χώρο, έπρατταν ανάλογα.

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Αρείου Πάγου

Παναγιώτης Λυμπερόπουλος

Αρεοπαγίτης

 

fb

Tuesday, February 18, 2025

Η Ουκρανία έχει ματώσει για την Ευρωπαϊκή Ένωση

Μετά τις δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να θυμηθούμε πως και γιατί ξεκίνησε αυτή η σύγκρουση.

Σε αντίθεση με όσα διαδίδουν η Ρωσία και ο Ντόναλντ Τραμπ, η σύγκρουση δεν προκλήθηκε επειδή η Ουκρανία ήθελε να μπει στο ΝΑΤΟ, αλλά επειδή η Μόσχα μπλόκαρε τη σύνδεση της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρότι η Ουκρανία είχε συμφωνήσει σε όλα για τους όρους της ειδικής σχέσης με την ΕΕ, τον Νοέμβριο 2013 ο ρωσόφιλος Πρόεδρος Γιανουκόβιτς ακύρωσε τη συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ λίγες ημέρες πριν τεθεί σε ισχύ, χωρίς να τηρήσει καμία δημοκρατική διαδικασία.

Αμέσως ξέσπασαν μαζικές διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις και κυρίως στο Κίεβο, με εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να ζητούν την αποκατάσταση της συμφωνίας σύνδεσης με την ΕΕ. Ο Γιανουκόβιτς απάντησε με βίαιη καταστολή, με τις δυνάμεις ασφαλείας να πυροβολούν στο ψαχνό τους διαδηλωτές με αποτέλεσμα εκατοντάδες νεκρούς. Η καταστολή όμως απέτυχε λόγω της μαζικότητας της αντίστασης και μετά από μερικές εβδομάδες ο Γιανουκόβιτς διέφυγε νύχτα προς τη Ρωσία και εγκατέλειψε την εξουσία. Στη συνέχεια, οι ρωσόφωνοι εξεγέρθηκαν στο Ντονμπάς, με καθοδήγηση και οπλισμό από τη Ρωσία, η οποία εισέβαλε και κατέλαβε την Κριμαία. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Ο πόλεμος δηλαδή στην Ουκρανία έγινε για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και όχι για την είσοδό της στο ΝΑΤΟ. Το γεγονός αυτό δημιουργεί μια τεράστια ηθική υποχρέωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ουκρανία κατακρεουργείται για την επιθυμία της να γίνει μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες που συναντήθηκαν χτες στα Ηλύσια Πεδία δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνονται ή κάνουν ότι δεν το θυμούνται. Με την λαμπρή εξαίρεση της Γαλλίας και της Βρετανίας (που δεν και μέλος πια της ΕΕ), οι υπόλοιποι ηγέτες επέδειξαν μια ντροπιαστική δειλία στο να υπερασπιστούν τον αγώνα της Ουκρανίας.

Πόσω μάλλον που όχι μόνο δεν τολμούν να αντιταχθούν στην βάρβαρη επιθετικότητα της Ρωσίας, αλλά δεν δέχονται καν να δεσμευτούν για εγγυήσεις ασφαλείας σε μια διχοτομημένη Ουκρανία. Επειδή δεν μου πάω να επικαλεστώ τον γνωστό στίχο του Κώστα Βάρναλη, θα πρέπει οι επόμενες ευρωπαϊκές χώρες που θα συναντηθούν με τον Μακρόν τις επόμενες ημέρες να κάνουν μια δραματική υπέρβαση και να βάλουν στο τραπέζι μια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που θα ακυρώσει στην πράξη το ντροπιαστικό σχέδιο της Προεδρίας Τραμπ για καταλήστευση των φυσικών πόρων της Ουκρανίας και θα δείξει στη Ρωσία ότι η de facto διχοτόμηση είναι η έσχατη κόκκινη γραμμή για την Ευρώπη και πως τα ευρωπαϊκά κράτη είναι διατεθειμένα να υπερασπιστούν αυτή τη γραμμή, ακόμη και αν αυτό σημαίνει σύγκρουση με τη Ρωσία.

Εάν η Ευρώπη δεν δείξει ότι έχει τα κότσια να χτυπήσει τώρα το χέρι στο τραπέζι, τότε καλώς η Ουάσιγκτον και η Μόσχα την εξευτελίζουν διαπραγματευόμενες ερήμην της Ευρώπης τον διαμοιρασμό των ιματίων της Ουκρανίας.

Ukraine 18/2/2014

fb

Sunday, January 5, 2025

Κώστας Σημίτης. Αιωνία η μνήμη.

Όπως κάθε σημαντικός πολιτικός, έτσι και ο Κώστας Σημίτης είχε φανατικούς φίλους και ορκισμένους εχθρούς.

Κατέγραψε σημαντικές επιτυχίες, αλλά υπέστη και ήττες. Η ιστορία όμως θα γράψει ότι υπήρξε ο Πρωθυπουργός που έβαλε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και την Κύπρο στην ΕΕ.

Προσωπικά, δεν θα ξεχάσω ποτέ τις βραδιές με τον ΟΠΕΚ στο Κορακοχώρι και την ελληνική Προεδρία της ΕΕ.

Αιωνία η μνήμη.

fb

Saturday, December 28, 2024

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια ακόμη και για εγκληματίες σαν τον Πούτιν

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια ακόμη και για εγκληματίες σαν το καθεστώς του Πούτιν.

Ενώ από το βράδυ των Χριστογέννων το καθεστώς της Ρωσίας προσπαθούσε να πουλήσει το γελοίο αφήγημα ότι το αεροσκάφος Embraer 190AR της πτήσης J2-8243 κατέπεσε στο Ακτάου του Καζακστάν λόγω πρόσκρουσης σε σμήνος πουλιών, εν τούτοις τα στοιχεία ήταν τόσο συντριπτικά ότι το αεροσκάφος χτυπήθηκε από ρωσικά αντιαεροπορικά πυρά, που τελικά σήμερα ο Βλαντίμιρ Πούτιν ζήτησε συγγνώμη από τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ.

Στην ανακοίνωση του Κρεμλίνου αναφέρεται ότι ο Πούτιν ζήτησε συγγνώμη για το γεγονός ότι το τραγικό γεγονός συνέβη στον ρωσικό εναέριο χώρο και εξέφρασε τη λύπη του προς τους συγγενείς των θυμάτων.

Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, ο Πρόεδρος της Ρωσίας υπογράμμισε προς τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν πως το αεροσκάφος προσπάθησε επανειλημμένα να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του ΓκρόζνιΕκείνη τη στιγμή, το Γκρόζνι, το Μορντόκ και το Βλαντικαυκάζ υφίσταντο επιθέσεις από ουκρανικά drones... κλπ., και πως άνοιξε ποινική έρευνα για παραβίαση κανόνων ασφάλειας πτήσεων κλπ.

Αυτό που απομένει από την άθλια και ερασιτεχνική προσπάθεια συγκάλυψης από τις ρωσικές αρχές, είναι η ξεφτίλα κάποιων δημοσιογράφων που μισθοδοτούνται από ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια. Σε μια σοβαρή χώρα, αυτά τα υποκείμενα θα έπρεπε να εξαφανιστούν από ΜΜΕ της ελληνικής επικράτειας με απόφασης μιας υπεύθυνης κυβέρνησης για παραπληροφόρηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε βαθμό κακουργήματος.

Επειδή όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα στο ευρύτερο πλαίσιο της λειτουργίας στην Ελλάδα μέσων μαζικής επικοινωνίας που εκπέμπουν συστηματικά με σχέδιο την παραπληροφόρηση του ελληνικού λαού, και κανείς αρμόδιος δεν πρόκειται να κάνει τίποτε για αυτό, σας ενημέρωνω μετά λύπης μου ότι τα ίδια ανδρείκελα-μαριονέτες του Πούτιν θα συνεχίσουν το ίδιο έργο και σήμερα και αύριο και μεθαύριο. Και προφανώς, ούτε η ΕΣΗΕΑ θα κάνει κάτι, διότι τι φταίει ο συνάδελφος, αυτά του είπανε...

fb

Monday, December 23, 2024

Η αντίφαση των Ντε Γκρες

Η τέως βασιλική οικογένεια εξέδωσε την πρώτη δήλωσή της μετά την πρόσφατη διαδικασία πολιτογράφησης και απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας βάσει του Νόμου 2215/1994.

Μια χαρά είναι το κείμενο της δήλωσης. Όμως, στον λογότυπο της ανακοίνωσης και στην διαδικτυακή διεύθυνση του ιστότοπου της οικογένειας υπάρχει μια αντίφαση. Δεν στέκει να δηλώνεις πρώην βασιλική οικογένεια και νυν Οικογένεια Ντε Γκρες και να μην έχεις φροντίσει να διορθώσεις τον οικογενειακό σου λογότυπο και την διαδικτυακή σου διεύθυνση.

Ελπίζω να καταλάβουν το λάθος και να το διορθώσουν. Εάν όντως θέλουν να γυρίσουν σελίδα.

Monday, December 9, 2024

Οι δραματικές εξελίξεις στη Συρία

Συνταρακτικές οι εξελίξεις στη Συρία, με το καθεστώς Άσαντ να καταρρέει με εξευτελιστικό τρόπο.

Οι τζιχαντιστές της “Οργάνωσης για την Απελευθέρωση του Λεβάντε” προσπαθούν να πείσουν ότι δεν επιδιώκουν πια την παγκόσμια τζιχάντ και πως δεν θα επιτεθούν στους αλαουΐτες, τους χριστιανούς και τους Δρούζους.

Ο δε φιλοτουρκικός “Συριακός Εθνικός Στρατός” επιτίθεται κατά των κουρδικών θέσεων δυτικά του Ευφράτη, λειτουργώντας στην πράξη ως εντολοδόχος της Άγκυρας.

Για τον σχολιασμό αυτού του πολυδαίδαλου πάζλ φιλοξενήθηκα το απόγευμα της Δευτέρας 9 Δεκεμβρίου στην εκπομπή της Φωτεινής Πιπιλή στο Talk Radio 98,9.

fb