Πολιτική ορθότητα εναντίον Τζάστιν Τριντό

Έχουν πέσει όλοι οι απανταχού της γης πολιτικορθάκηδες να γκρεμίσουν τον Τριντό επειδή πριν 18 χρόνια σε ένα πάρτυ-μασκέ ντύθηκε και βάφτηκε μαύρος.

Έλεος.

fb

Η ευθύνη του Τρυντώ

Η επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ προς τον Τζάστιν Τρυντώ έχει προσδώσει πλέον στον Καναδό Πρωθυπουργό έναν ιδιαίτερα συμβολικό ρόλο: του κατεξοχήν ηγέτη των φιλελεύθερων κρατών που βρίσκεται απέναντι στις προκλητικές και σχεδόν εχθρικές κινήσεις του Προέδρου των ΗΠΑ. Έτσι, εκών-άκων, ο Τρυντώ έχει πλέον μια σημαντική ευθύνη στις πλάτες του.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 13/6/2018

Μετά το φιάσκο του G7, τι;

Η παταγώδης αποτυχία της Συνόδου του G7 ήταν εν μέρει αναμενόμενη, αν και όχι ως στο εύρος που εκτυλίχθηκε στο τέλος της. Ήδη όμως αποτελεί παρελθόν και το αμείλικτο ερώτημα που επικρέμεται πλέον πάνω από την Ευρώπη είναι “και τώρα τι κάνουμε;”

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προσπάθησε σε συνέντευξή της να δώσει ένα πρώτο στίγμα της στάσης που πρέπει να κρατήσει η Ευρώπη μετά την νέα κατάσταση που έχει πλέον διαμορφωθεί στις ευρωατλαντικές σχέσεις. Η Μέρκελ ουσιαστικά είπε ότι πρέπει να υπάρξουν προσπάθειες να μην διαρραγεί πλήρως ο δεσμός της Ευρώπης με τις ΗΠΑ αλλά παράλληλα θα πρέπει να αναπτυχθεί μια νεά στρατηγική που θα περιλαμβάνει και τον Καναδά και την Ιαπωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος με επίσημη ανακοίνωση κατηγόρησε τον Τραμπ για “δημιουργία ασάφειας και ασυνέπειας” στις αποφάσεις που από κοινού έλαβαν οι ηγέτες στο Σαρλβουά του Καναδά.

Η ιδέα της Μέρκελ για ενίσχυση της συνεργασία έχει ουσιαστική βάση, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη συνάψει με τον Καναδά τη συμφωνία CETA που αφορά ελεύθερο εμπόριο και υπηρεσίες, ενώ πριν λίγους μήνες έκλεισε η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Ιαπωνία και προχωρά και η συμφωνία “στρατηγικής συνεργασίας” που θα αφορά και τους τομείς του περιβάλλοντος, της ασφάλειας και της εκπαίδευσης. Παράλληλα η ΕΕ βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τις χώρες της Ωκεανίας (Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία) και της Νοτίου Αμερικής για αντίστοιχες συμφωνίες, ενώ διεξάγονται συζητήσεις και με την Κίνα και την Ινδία. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν πόσο σημαντική ήταν η απόφαση των ηγετών της ΕΕ να συνάψουν διμερείς εμπορικές συμφωνίες με τις μεγάλες βιομηχανικές χώρες του κόσμου και να μην αφεθούν στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου.

Η κρίση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ και η αναπόφευκτη απάντηση της ΕΕ στην επιβολή δασμών από τον Τραμπ δεν πρέπει όμως να οδηγήσουν την Ευρώπη σε μια αυτάρεσκη θέση, καθώς υπάρχουν κάποια σημεία στα οποία οι Αμερικανοί έχουν δίκαιο για τους ευρωπαϊκούς δασμούς. Ειδικά στα τρόφιμα και σε μικρότερο βαθμό στα αυτοκίνητα, η ΕΕ επιβάλλει μεγαλύτερους δασμούς στα αμερικανικά προϊόντα από ότι οι ΗΠΑ στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά. Όπως επίσης και σε πολιτικό επίπεδο, η θητεία του Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται ήδη στη δεύτερή της χρονιά και κανείς δεν γνωρίζει αν θα επανεκλεγεί στις εκλογές του 2020. Υπάρχει δηλαδή ισχυρό ενδεχόμενο στις αρχές του 2021 να υπάρχει στην ηγεσία των ΗΠΑ ένας άλλος, νέος Πρόεδρος με πολύ διαφορετικές απόψεις για τις διεθνείς και τις ευρωατλαντικές σχέσεις. Άρα, ο πλέον συνετός δρόμος για την Ευρώπη είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανάπτυξη των εμπορικών της σχέσεων με τις μεγάλες χώρες και περιοχές του κόσμου αλλά παράλληλα να προσπαθήσει να μην διαρραγούν εντελώς οι σχέσεις με τις ΗΠΑ. Διότι όπως έγραψε προχθές ο πρώην διοικητής της CIA Τζον Μπρέναν, “αγαπητοί σύμμαχοι, ο κύριος Τραμπ είναι μια προσωρινή εκτροπή. Η Αμερική που γνωρίζετε θα επανέλθει”.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 12/6/2018

G7 φιάσκο

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της καναδικής προεδρίας αλλά και των Ευρωπαίων ηγετών που κράτησαν χαμηλούς τόνους, δεν αποφεύχθηκε τελικά το φιάσκο στη Σύνοδο Κορυφής των 7 μεγαλύτερων οικονομιών της Δύσης. Ο Τραμπ, με μια ανοίκεια κίνηση, πήρε πίσω τη συναίνεση των ΗΠΑ στο κοινό ανακοινωθέν, αφού είχε φύγει από τη Σύνοδο και βρισκόταν μέσα στο Air Force One. Το χάσμα μεταξύ των “G6” και των ΗΠΑ φάνηκε στον Καναδά σε όλο του το εύρος. Ο Τραμπ ανατρέπει στην πράξη το εμπορικό και οικονομικό status quo των τελευταίων 40 ετών και η Ευρώπη βρίσκεται σε πλήρη αμηχανία για το πως πρέπει να απαντήσει. Η συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο στις Βρυξέλλες.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 11/6/2018

Ένα συγκρουσιακό G7

Η διακυβερνητική διάσκεψη των μεγαλύτερων χωρών της Δύσης,γνωστή ως “G7” έχει μια παράδοση 45 ετών δημιουργίας γενικά ομαλών οικονομικών σχέσεων ανάμεσα στις σημαντικότερες οικονομίες του πλανήτη. Εφέτος όμως φαίνεται να αλλάζουν τα πάντα. Ο ερχομός στην εξουσία των ΗΠΑ του 'disruptor' Ντόναλντ Τραμπ και οι πολιτικές προστατευτισμού και εμπορικού πολέμου που έχει εφαρμόσει, έχουν προκαλέσει τη σοβαρότερη κρίση από την ίδρυση του θεσμού.

Η απόφαση του Αμερικανού Προέδρου για επιβολή δασμών στα προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου ήρθε σε μια συγκυρία όπου υπήρχε γενικά καλό οικονομικό κλίμα παγκοσμίως, ενώ ακόμη και οι συνήθως προβληματικές Ιαπωνία και Ιταλία είχαν φτάσει να αναπτύσσουν τις οικονομίες τους. Με την κίνησή του αυτή ο Τραμπ εξαγρίωσε τους υπόλοιπους ηγέτες και έσπασε ένα δεσμό εμπορικής πίστης ανάμεσα στις ΗΠΑ και τους δυτικούς συμμάχους τους που χρονολογείται από την εποχή του Bretton Woods. Στη συγκεκριμένη εμπορική κίνηση των ΗΠΑ ήρθε να προστεθεί δε και η μονομερής απόφαση του Αμερικανού Προέδρου για εμπορικές κυρώσεις στο Ιράν, οι οποίες πλήττουν εκατοντάδες ευρωπαϊκές εταιρείες που είχαν επενδύσει στην ιρανική οικονομία ή είχαν συνάψει εμπορικές συμβάσεις. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, λάδι στη φωτιά έριξαν οι δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη στη Γερμανία Ρίτσαρντ Γκρένελ στο Breitbart, όπου δήλωνε ότι έχει αποστολή να “ενισχύσει” τις δεξιές αντισυστημικές δυνάμεις στην Ευρώπη.

Οι σχέσεις των 6 λοιπών χωρών με τις ΗΠΑ έχουν επιδεινωθεί τόσο πολύ που υπάρξει η ιδέα ακόμη και ανάκλησης της πρόσκλησης προς τον Τραμπ. Το πόσο άσχημη είναι η κατάσταση είχε διαφανεί από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στη Σύνοδο των Υπουργών Οικονομικών του G7 στο Whistler του Καναδά. Αξιωματούχος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι η Σύνοδος ήταν περισσότερο “G6+1”, παρά G7.

Η Μέρκελ και ο Μακρόν έχουν αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία για κοινό ανακοινωθέν, ενώ ο Τρυντώ αντιμετωπίζει το δυσάρεστο ενδεχόμενο να γίνει ο οικοδεσπότης μια ιστορικής αποτυχίας.

Ακόμη πάντως και αν τηρηθούν τα προσχήματα και αποφευχθεί το φιάσκο, οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές είναι δυσμενείς καθώς ο σχεδιασμός του Τραμπ έχει κυρίως πολιτικά και εκλογικά κριτήρια και πολύ λιγότερο καθαρά οικονομικά. Είναι φανερό πως ο Αμερικανός Πρόεδρος θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις mid-term εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο. Για τον Τραμπ, η ανάληψη της πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων από τους Δημοκρατικούς θα αποτελούσε πολιτική καταστροφή, καθώς θα εμπόδιζε σε πολύ μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα του Λευκού Οίκου να περάσει τις πολιτικές που σχεδιάζει. Έτσι η παγκόσμια Οικονομία και οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους συμμάχους του περνούν μέσα από την εκλογική διαδικασία στα κρίσιμα “red states”.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 8/6/2018

Οπαδός της Λε Πεν ο βασικός ύποπτος της σφαγής στο τέμενος του Κεμπέκ

Οπαδός της Μαρίν Λε Πεν ο βασικός ύποπτος της σφαγής στο τέμενος του Κεμπέκ με τους 6 νεκρούς και 8 τραυματίες.

Το μίσος γεννά τρομοκράτες.

fb

Leonard Cohen: a true icon

Eίχα πάρα πολύ καιρό να συνταραχτώ από το θάνατο ενός ανθρώπου που δεν είχα γνωρίσει ποτέ αλλά τον ένιωθα σαν να ήταν δικός μου άνθρωπος.

Λίγο αν θέλετε η Ύδρα, λίγο το Λος Άντζελες και το Σαν Φρανσίσκο, λίγο τα μουσικά ακούσματα της εφηβίας με τους Velvet Underground και την υπόλοιπη παρέα, o Leonard Cohen ήταν τελικά κομμάτι μιας ζωής.

Πάνω από όλα όμως ήταν ένας θαυμασμός γι αυτόν το σοφό και ουσιαστικά ταλαντούχο άνθρωπο, που κουβαλούσε πάντα μια απροσποίητη ταπεινότητα. Ακόμη και στις στιγμές που τον εξαθλίωσε οικονομικά η πιο στενός του συνεργάτις, αυτός επέδειξε μια απίστευτη μεγαλοσύνη.

Αλλά και η πρόσφατη επιστολή στην αγαπημένη του Μαριάν... Πόση αγάπη, πόση στωική τραγικότητα και βαθειά επίγνωση.

Ανεπανάληπτος άνθρωπος και καλλιτέχνης. Αληθινό icon.

fb

Rest In Peace Leonard Cohen

Rest In Peace Leonard. You've been great.

fb

Στο France 24 για τη CETA

Συμμετείχα χθες σε ένα τηλεοπτικό πάνελ στο France 24 με θέμα την ευρωκαναδική συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και υπηρεσιών, γνωστή ως CETA.

Πρόκειται για ένα θέμα που δεν συζητείται σχεδόν καθόλου στην Ελλάδα και που, αν τελικά εγκριθεί, θα ανοίξει ένα τεράστιο οικονομικό χώρο για την ευρωπαϊκή Οικονομία στον Καναδά αλλά και στη Βόρεια Αμερική ευρύτερα.

Το γεγονός ότι ένα τόσο σημαντικό ζήτημα δεν απασχολεί την Ελλάδα είναι δείγμα της παθογένειας του ελληνικού πολιτικού συστήματος, που κατατρώγεται με τα επουσιώδη και λειτουργεί ως κομπάρσος στα ουσιώδη. Αντί να κατανοήσουμε που κρίνεται πραγματικά το μέλλον μας, αναλωνόμαστε σε ανούσιες αντεγκλήσεις, καφενειακού τύπου τις περισσότερες φορές.

Η CETA είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα για να αποκτήσει πλέον αυτήν την περίφημη εξωστρέφεια. Ο Καναδάς είναι μια πάρα πολύ καλή περίπτωση γιατί υπάρχει καλή σχέση μεταξύ των δυο χώρών και έχει μια από τις μεγαλύτερες και πιο δραστήριες ελληνικές κοινότητες.

Με τη CETA θα μπορούν ελληνικές εταιρείες να πωλούν ελεύθερα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους στον Καναδά, να δραστηριοποιηθούν Έλληνες μηχανικοί, αρχιτέκτονες και κατασκευαστικές εταιρείες, αλλά και να αποκτήσουν πρόσβαση σε καναδικά επενδυτικά κεφάλαια.

Αντίστοιχα, θα μπορούν να έρθουν και να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα καναδικές εταιρείες, με αποτέλεσμα νέες θέσεις εργασίας.

VIDEO - Now or never for Canada free trade deal https://t.co/9hdDJ3rTxf pic.twitter.com/itL6PBeVg6

— FRANCE 24 English (@France24_en) October 20, 2016

Υπάρχουν αντιρρήσεις για τη συμφωνία, κυρίως από το κρατίδιο της Βαλωνίας στο Βέλγιο, διότι φοβούνται τον ανταγωνισμό των Καναδών κτηνοτρόφων και την πιθανότητα Καναδικές εταιρείες να εξαγοράσουν βελγικές κρατικές εταιρείες και δημόσιες υπηρεσίες.

Αδύνατο σημείο της συμφωνίας είναι το νομικό καθεστώς, καθώς αρμόδιο για την επίλυση διαφορών δεν είναι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αλλά ένα 'Tribunal' όπου θα συμμετέχουν Ευρωπαίοι, Καναδοί αλλά και ανεξάρτητοι δικαστικοί.

Νομίζω ότι το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός Διεθνούς Εμπορικού Δικαστηρίου το οποίο να ενσωματώσει μεγάλο μέρος του Ευρωπαϊκού Δικαίου, και στο οποίο να υπαχθούν όλες οι Διεθνείς Εμπορικές Συμφωνίες της ΕΕ.

Το μέλλον της συμφωνίας κρίνεται σήμερα και αύριο στη Σύνοδο της ΕΕ στις Βρυξέλλες.