Πολύ καλώς εγκρίθηκε από την κυπριακή κυβέρνηση ο Great Sea Interconnector. Πρόκειται για πολύ σημαντικό ενεργειακό και γεωπολιτικό project.
Πριν ενθουσιαστούμε όμως, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι κανένα καλώδιο δεν πρόκειται να ποντιστεί στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς τη συμφωνία ή την ανοχή της Τουρκίας.
Και όλο το ζουμί είναι οι όροι ή τα ανταλλάγματα με τα οποία θα επιτευχθεί αυτή η συμφωνία ή η ανοχή.
Ξεκάθαρες και ουσιαστικές είναι οι αναφορές στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τη στάση της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. "Η Τουρκία οφείλει να σέβεται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα όλων των κρατών-μελών της ΕΕ". Τελεία, παράγραφος.
Η πιο ενδιαφέρουσα όμως εξέλιξη από τη χθεσινοβραδυνή συζήτηση στο Συμβούλιο ήταν ότι πλέον έχει μπει στο τραπέζι της Ένωσης το σενάριο να μετατραπεί η -παγωμένη- ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας σε ένα καθεστώς ειδικής εταιρικής σχέσης στο πλαίσιο της "Ευρωπαϊκής πολιτικής κοινότητας" που έχει προτείνει ο Εμμανουέλ Μακρόν.
Μια τέτοια ειδική σχέση με την Τουρκία θα είχε πολύ περισσότερες πιθανότητες βιωσιμότητας και λειτουργικότητας, αφού υπάρχουν πολλά ευρωπαϊκά κράτη που δεν θέλουν σε καμία των περιπτώσεων να δουν την Τουρκία να γίνεται πλήρες μέλος της Ένωσης.
Το πονηρό μέρος όμως είναι ότι και σε αυτό το σενάριο, η Τουρκία θα πρέπει να αναγνωρίσει πλήρως την Κυπριακή Δημοκρατία. Το θέμα το έχει πιάσει η κυπριακή Κυβέρνηση και ο Νίκος Αναστασιάδης ανάρτησε ψες το βράδυ σχετικό tweet.
Ο Κίσινγκερ που θεωρούσε το 1974 ότι ο Αττίλας επέλυσε με ρεαλιστικό τρόπο [sic] ένα χρονίζον πρόβλημα στην Κύπρο, μας λέει τώρα ότι το Ουκρανικό μπορεί να επιλυθεί με την παραχώρηση εδαφών της Ουκρανίας στη Ρωσία.
Τουλάχιστον είναι συνεπής διαχρονικά στις Realpolitik θέσεις του ο Dr Henry.
Σε μια κρίση αλαζονικής κυνικότητας ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Ερσίν Τατάρ δήλωσε σήμερα πως "ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει σοκάρει τη διεθνή κοινότητα αλλά αποδεικνύει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ότι κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ένας πόλεμος στην Κύπρο, όπως το 1974, δεν θα επαναληφθεί."
Φιλικά αφιερωμένο σε διάφορους αφελείς και εθελοτυφλούντες.
Με συγκίνηση και χαρά βλέπω ότι η Ελλάδα αρχίζει ξανά να σέβεται τους ήρωές της.
Κηδεύτηκε σήμερα στην πατρίδα του το Σιδηρόκαστρο, ο ήρωας του πολέμου στην Κύπρο το 1974 διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών Αντιστράτηγος Γεώργιος Κατσάνης.
Τα οστά του Έλληνα ήρωα εντοπίστηκαν τον περασμένο μήνα από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ) σε ομαδικό τάφο, στα κατεχόμενα της Κύπρου. Ο Κατσάνης έπεσε την 21η Ιουλίου 1974 από σφαίρα Τούρκου ελεύθερου σκοπευτή, σε μάχη στην περιοχή του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα μεταξύ Λευκωσίας και Κερύνειας.
Αισχρή επίθεση της τουρκικής Κυβέρνησης στον Τουρκοκύπριο ηγέτη, επειδή ο Ακιντζί είπε τα αυτονόητα. Ότι ενδεχόμενη προσάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία θα ήταν "φρικτή εξέλιξη" και πως οι Τουρκοκύπριοι ονειρεύονται μια οντότητα που θα είναι "κοσμική, δημοκρατική και πλουραλιστική".
Το παιγνίδι χοντραίνει ενόψει της άτυπης πενταμερούς και των προεδρικών εκλογών στο ψευδοκράτος.
Φοβερό το timing στο διεθνοπολιτικό κοντράστ σήμερα:
Η τουρκική Βουλή θα εγκρίνει στις 4μμ την αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη για να υποστηρίξει ένα μνημόνιο που φτιάχτηκε για να μπλοκάρει τη συμφωνία που θα υπογράψουν στις 6:30μμ οι ηγέτες της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου.
Είχα την ευκαιρία να μιλήσω την Τρίτη για τα Ελληνοτουρκικά και για τις εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα στον φιλόξενο Politica.gr 89.8 και τον δημοσιογράφο Χρήστο Κώνστα.
Μερικά σημεία:
• Για τις εξελίξεις στον ενεργειακό τομέα: «Θεωρώ, ότι καταρχάς είναι μια θετική εξέλιξη η επικείμενη υπογραφή του αγωγού, East Med στην Αθήνα. Είναι το αποτέλεσμα των διεργασιών και προσπαθειών πολλών μηνών, κυρίως υπήρχαν προβλήματα στον καθορισμό του διαμοιρασμού των εσόδων ανάμεσα στην Κύπρο και στο Ισραήλ, αυτά ξεπεράστηκαν και είμαστε σε καλό δρόμο. Επίσης θετικό είναι ότι τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν συναντήσεις με εμπειρογνώμονες της Ελλάδας και της Ιταλίας, για να προχωρήσει ο καθορισμός της ΑΖΟ ανάμεσα στις δύο χώρες και όλα αυτά δημιουργούν ένα μωσαϊκό κινήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο που είναι θετικό. Η Τουρκία έχει διαμηνύσει, από το 2014, ότι δεν θα δεχθεί να μείνει έξω από την μοιρασιά των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου. Θα έλεγε κανείς πως οι αντιδράσεις της είναι παράνομες, «τσαμπουκαλίδικες», χωρίς να έχουν κανένα ουσιαστικό νομικό έρεισμα αυτό που προβλέπω είναι ότι θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα, αν φτάσουμε, στο κομμάτι της κατασκευής του αγωγού από την μεριά της Τουρκίας, οπότε πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι, όλα τα μέρη, για το πώς θα το αντιμετωπίσουν το θέμα και σε ποιο βαθμό η Ελλάδα και τα άλλα μέρη είναι διατεθειμένα να αντιμετωπίσουν αυτή την προκλητικότητα της Τουρκίας για να επιβάλουν την κατασκευή του αγωγού».
• Για το γεγονός ότι θα ξεκαθαριστεί τώρα ποιοι θα είναι οι σύμμαχοι της Ελλάδας: «Θα έλεγα το εξής. Θα ήταν πάρα πολύ παρακινδυνευμένο να υπολογίζουμε ότι θα είχαμε στρατιωτική βοήθεια από οποιαδήποτε τρίτη χώρα για σχεδιασμούς ενεργειακούς και μόνο, που δεν αφορούν καταπάτηση εθνικής κυριαρχίας. Όπως πχ να υπήρχε προσπάθεια κατάληψης ελληνικού νησιού, δεν είναι ίδιου μεγέθους οι προκλήσεις και τα ζητήματα συμμαχιών άρα πρέπει να καταλάβουμε ότι το ενεργειακό είναι ζήτημα που δεν μπορεί να λυθεί αυτομάτως. Πρέπει να υπάρξουν άλλου είδους διπλωματικές διαδικασίες. Πιστεύω ότι αυτή η προσπάθεια, η ελληνική, η κυπριακή και η ισραηλινή πρέπει να οδηγηθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, από τη στιγμή που θα υπάρξει ζήτημα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο που θα προκληθεί από την Τουρκία και εκεί να κυνηγήσουμε ένα ψήφισμα μιας απόφασης ρητής του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ένα τέτοιο ψήφισμα θα μπορούσε να είναι ένα πολύ ισχυρό διαπραγματευτικό εργαλείο για την Ελλάδα ακόμη και για την διευθέτηση των ζητημάτων των θαλασσίων ζωνών, αν και υπάρχει βέβαια το λογικό ερώτημα από την άλλη πλευρά. Η Τουρκία δείχνει τέτοια απέχθεια απέναντι στο διεθνές δίκαιο. Θα σεβαστεί μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας;».
«Εκεί είναι το κρίσιμο, ότι οποιαδήποτε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, δεν μπορεί να εκδοθεί σε κενό, πρέπει να υπάρχει κάποια κρίση. Αν επιχειρήσει η Τουρκία να εμποδίσει με βίαιο τρόπο τις νόμιμες ενέργειες των τριών κρατών. Από εκεί και μετά, ελπίζω να οδηγηθούν τα πράγματα με μια τέτοια διαδικασία, ώστε να επιβληθεί η διεθνής νομιμότητα με την αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Μετά από αυτό, εκεί μπορεί να υπάρξει μια διεθνής συμμαχία την οποία θα έπρεπε και η Ελλάδα να επιδιώξει, η οποία θα βοηθήσει στην επιβολή αυτού του status quo. Αυτή τη στιγμή είμαστε αρκετά μακριά από αυτό το στάδιο, θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη ότι ο East Med είναι ένας βιώσιμος οικονομικά ενεργειακός αγωγός. Υπάρχουν αρκετά ζητήματα ανοιχτά στην χρηματοδότηση του, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια αμφίσημη στάση για το αν θα βοηθήσουν οικονομικά και νομίζω ότι ο Πρωθυπουργός στις 7 Ιανουαρίου θα μπορούσε να θέσει αυτό το ζήτημα στην συνάντησ;h του με τον Ντόναλντ Τραμπ, και επίσης περιμένουμε την έμπρακτη στήριξη της Ε.Ε, η οποία έχει ήδη εντάξει το έργο αυτό στα ζωτικής σημασίας ενεργειακά πρότζεκτ για την ΕΕ».
• Για το αν υπάρχει εθνική στρατηγική και ποια είναι αυτή: «Θα έλεγα ότι είναι σε μια άτυπη διαμόρφωση. Θα ήθελα να παρατηρήσουμε ότι τις πρώτες ημέρες τις κρίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, επέλεξε να ανεβάσει τους τόνους, ενώ τις τελευταίες ημέρες βλέπω μια πολύ διαφορετική στάση που πιθανόν να αντιλαμβάνονται ότι είναι πλέον πολύ σοβαρό ζήτημα και δεν υπάρχει περιθώριο για μικροκομματικές επιδιώξεις γιατί αν συμβεί κάτι θα την πληρώσουν όλοι και όχι ένας μόνο. Δεν υπάρχει πολιτικό κεφάλαιο, να μιλήσουμε στην ελληνική κοινωνία με όρους διαπραγματευτικούς. Πρέπει να διαμορφώσουμε μια εθνική καθαρή σκέψη για το πώς θα υπάρξει μια συνολική λύση με την Τουρκία, και μέχρι που είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε μια συμμετοχή της Τουρκίας στον διαμοιρασμό των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου και μετά να πάμε συγκροτημένα και να το υποστηρίξουμε σε όλους τους φορείς. Όλοι μαζί θα πρέπει να κοιτάξουμε έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο για το ποια θα είναι η στάση μας στο εθνικό ζήτημα αυτό».
«Όποτε υπήρξε εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στο Ανατολικό ζήτημα, υπήρξε ένα status quo που παρέμεινε για αρκετά χρόνια. Μέχρι πριν από τρία χρόνια που άρχισε η Τουρκία να συζητά τον αναθεωρητισμό σε σχέση με τη Συνθήκη της Λοζάνης, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι για 90 χρόνια η Συνθήκη της Λωζάνης έχει παραμείνει σταθερή, μια Συνθήκη την οποία η Τουρκία σεβάστηκε. Είναι θέμα ποιοί παράγοντες θα εγγυηθούν την εφαρμογή αυτής της διεθνούς συνθήκης. Πρέπει να υπάρχουν σοβαρές διεθνείς εγγυήσεις και μέσα από διεθνείς εγγυήσεις θα μπορούσε να υπάρχει ένα πλαίσιο που θα διασφαλίζει και την Ελλάδα. Στο πρώτο μέρος του μυαλού μας είναι ένας διπλός στόχος, να επιδείξουμε την δυνατότητα αποτροπής νέων τετελεσμένων με όποιον τρόπο θεωρούμε συνετό και να προωθήσουμε τα πράγματα όπως εμείς θεωρούμε ότι πρέπει σε διεθνή επίλυση του ζητήματος. Αν τα έχουμε μαζί στην ίδια ένταση νομίζω ότι θα είμαστε σε καλό δρόμο. Είναι ένα θέμα που πλέον θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε με την δέουσα σοβαρότητα».
Τα τουρκικά επιχειρήματα για τις αξιώσεις στην ΑΟΖ Καστελλόριζου και Κύπρου δημοσίευσε η Τουρκία σε ένα προσεκτικά διατυπωμένο 28σελιδο έγγραφο.
Ειδικά για την Κρήτη, φέρνουν ως επιχείρημα ότι η Ελλάδα δεν έκανε το 2011 οριοθέτηση τεμαχίων ανατολικά της Κρήτης αλλά σταμάτησε στα τεμάχια 15 και 20 νότια του νομού Λασιθίου.
Πολύ φοβάμαι ότι εκείνη η κίνηση της Ελλάδας το 2011 θα αποδειχθεί ιδιαίτερα εσφαλμένη.
Στην τελική ευθεία μπαίνει πλέον το φιλόδοξο όσο και ιδιαίτερα σημαντικό σχέδιο της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ιταλίας για την κατασκευή του αγωγού EastMed μετά τις 2 Ιανουαρίου και την υπογραφή των σχετικών συμφωνιών στην Αθήνα. Ο δρόμος όμως ακόμη για την κατασκευή του αγωγού είναι μακρύς και δύσκολος, καθώς το κρίσιμο ζήτημα της χρηματοδότησης δεν έχει λυθεί ακόμη και θα απαιτηθεί η υποστήριξη του project και από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από τις ΗΠΑ, οι οποίες νομοθέτησαν κυρώσεις κατά του μερικώς ανταγωνιστικού TurkStream και του Nord Stream 2. Πέρα από τις δυσκολίες που υπάρχουν λόγω της επιθετικότητας της Τουρκίας, είναι κρίσιμο να κλείσει το χρηματοδοτικό κενό για να γίνει το έργο βιώσιμο.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε
στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 24 Δεκεμβρίου 2019
Κλιμάκωση της έντασης στη Κύπρο φέρνει η μεταστάθμευση στο κατοχικό αεροδρόμιο του Λευκόνοικου τουρκικών drones Bayraktar, τα οποία μάλιστα έχουν τη δυνατότητα να φέρουν και οπλισμό. Η κίνηση αυτή έγινε “κατόπιν απαίτησης της Τουρκίας”, όπως παραδέχθηκε ο Υπουργός Μεταφορών του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους και αφορά στην τουρκική απάντηση της χρήσης ισραηλινών drones από την Κυπριακή Δημοκρατία για την παρακολούθηση των τουρκικών παράνομων ενεργειών στην κυπριακή ΑΟΖ. Η τουρκική ενέργεια αποτελεί μια ξεκάθαρη παραβίαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τους όρους εκεχείρίας στην Κύπρο αλλά η κυπριακή κυβέρνηση δείχνει αρχικά μια μετρημένη στάση ως προς τους τρόπους αντίδρασης, αλλά πολλές φορές μπορεί κανείς να αντιδρά με αποτελεσματικό τρόπο και χωρίς να το ανακοινώνει δημοσίως.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε
στις 17 Δεκεμβρίου στην εφημερίδα
Φιλελεύθερος
Ως σημαντική εξέλιξη, αλλά μόνο σε συμβολικό πολιτικό επίπεδο, αξιολογείται η απόφαση του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη να προσφύγει Κυπριακή Δημοκρατία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τις παράνομες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Τουρκία είναι απίθανο να αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία της Χάγης στην υπόθεση της κυπριακής ΑΟΖ και το Διεθνές Δικαστήριο δεν θα μπορέσει να εκδόσει απόφαση επί της κυπριακής προσφυγής. Η Κυπριακή Κυβέρνηση όμως θεωρεί ότι θα κερδίσει πολιτικούς πόντους στη διεθνή κοινότητα, καθώς θα φανεί καθαρά η δολιότητα της Τουρκίας και η απαξία με την οποία αντιμετωπίζει τη διεθνή νομιμότητα. Αρκεί η όλη διαδικασία να αναδειχθεί και από τη Λευκωσία και από την Αθήνα με τον κατάλληλο τρόπο.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε
στις 9 Δεκεμβρίου στην εφημερίδα
Φιλελεύθερος
Παρέμβασή μου σήμερα στο ραδιοφωνικό σταθμό ΠΟΛΙΤΗΣ 107.6 FM της Λευκωσίας για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και την επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στο Λονδίνο.
Πριν από μια εβδομάδα οι κάτοικοι του Ακρωτηρίου Χανίων είδαν κάτι το πρωτόγνωρο να πετά στους ουρανούς της Κρήτης. Ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό Β-52, ένα από τα μεγαλύτερα βομβαρδιστικά στον κόσμο που έχει και δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο των Χανίων, το οποίο χρησιμοποιείται και από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Το γιγαντιαίο βομβαρδιστικό είχε αναγκαστεί να εκτραπεί από την πορεία του λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών και ενώ βρισκόταν σε αποστολή προς χώρα της Μέσης Ανατολής. Το περισταστικό αυτό είναι ένα πολύ μικρό παράδειγμα του σύνθετου ρόλου που παίζει η Ελλάδα για την ασφάλεια, όχι μόνο της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Ενός όμως πλέγματος ασφαλείας, το οποίο είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και έχει λάβει εντελώς νέα χαρακτηριστικά τα τελευταία χρόνια.
Μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα ότι όλα άλλαξαν στην περιοχή τον Μάιο του 2010, όταν η κυβέρνηση της Τουρκίας είχε την καταστροφική -όπως αποδείχθηκε- ιδέα να υποστηρίξει μια νηοπομπή Ισλαμιστικών οργανώσεων, γνωστή ως “flotilla”, η οποία είχε ως στόχο το σπάσιμο του αποκλεισμού της λωρίδας της Γάζας. Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν εννέα Ισλαμιστές νεκροί αλλά το ευρύτερο αποτέλεσμα ήταν πολύ πιο σοβαρό. Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας υπέστησαν τεράστιο πλήγμα, σε βαθμό που το κράτος του Ισραήλ να κατατάξει την Τουρκία στα εχθρικά προς αυτήν κράτη. Μετά από λίγα χρόνια οι ηγεσίες της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου συναποφάσισαν να συμπτήξουν μια τριμερή συνεργασία με αφορμή τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στις ΑΟΖ των τριών χωρών και με στόχο να προωθήσουν από κοινού αυτούς τους πόρους προς τις αγορές της Ευρώπης αλλά και σε τρίτες χώρες. Στην πορεία αυτή η τριμερής πήρε και τη μορφή συνεργασίας και σε ζητήματα ασφαλείας και σε αμυντική συνεργασία.
Παράλληλα μια άλλη ιστορική εξέλιξη συντελείτο από το 2011 και μετά, με την Αραβική Άνοιξη να συνταράσσει ολόκληρη την περιοχή. Στη Λιβύη κατέρρευσε μετά δεκαετίες το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι, ενώ στην Αίγυπτο ήρθε στην εξουσία η Μουσουλμανική Αδερφότητα με Πρόεδρο τον Μοχάμεντ Μόρσι. Η τουρκική ηγεσία υπό τον Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν ενθουσιάστηκε από αυτήν την εξέλιξη, καθώς το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έχει την ίδια σχεδόν ισλαμιστική ιδεολογία με την Μουσουλμανική Αδερφότητα. Οι εξελίξεις όμως στην Αίγυπτο ήταν δραματικές, με τον Μόρσι να απομακρύνεται από την εξουσία το 2013 μετά από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι σχέσεις της Τουρκίας με το νέο καθεστώς της Αιγύπτου επιδεινώθηκαν δραματικά, ενώ αντίθετα το Κάιρο ήρθε σε συνεννόηση με την Αθήνα και τη Λευκωσία για τη δημιουργία μιας νέας τριμερούς συνεργασίας με βασικά αντικείμενα την ενέργεια και την άμυνα.
Έτσι ενώ μέχρι το 2010 η Τουρκία είχε σχετικά καλές σχέσεις με το Ισραήλ και μέχρι το 2013 εξαιρετικά καλές σχέσεις με την Αίγυπτο, έφτασε από το 2013 και μετά να έχει κάνει εχθρούς τα ισχυρότερα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου. Στην πράξη η Τουρκία δεν έχει καλές σχέσεις με καμία χώρα της περιοχής, ενώ προσπαθεί να κρατήσει μια μικρή πρόσβαση που έφτιαξε με ένα θύλακα ισλαμιστών στη Μισράτα της Λιβύης και την αμφισβητούμενη κυβέρνηση της Λιβύης που ελέγχει μόνο την Τρίπολη. Βλέπουμε δηλαδή, ότι μέσα σε τρια χρόνια στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας, η Τουρκία έχει απομονωθεί στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Για την Ελλάδα και την Κύπρο αυτή οι εξελίξεις αυτές είναι μεν αποτέλεσμα συγκυριών αλλά και πολύ καλά μελετημένων κινήσεων των ελλαδικών και κυπριακών κυβερνήσεων, που καλλιέργησαν με συνέπεια τις σχέσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Πλέον βρισκόμαστε στο σημείο όπου οι δυνάμεις ασφαλείας Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου συνεργάζονται σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα και η Αθήνα και η Κύπρος λαμβάνουν πολύτιμη βοήθεια για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.
Αυτή όμως η ευνοϊκή συγκυρία για τα ελληνοκυπριακά συμφέροντα πρέπει να ενισχυθεί από κινήσεις που θα δώσουν βάθος και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα για την αντιμετώπιση των απειλών που υφίσταται ο ελληνισμός την Ανατολική Μεσόγειο. Για παράδειγμα, η Κύπρος έχει σοβαρά κενά στις αμυντικές της ικανότητες και δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στη βοήθεια των ισραηλινών μας φίλων. Για τις πρόσφατες επιθετικές ενεέργειες της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, η Κύπρος δεν είχε καμία επιχειρησιακή δυνατότητα να παρακολουθεί τις κινήσεις των τουρκικών πλοίων, και για το σκοπό αυτό ζητήθηκε η βοήθεια των Ισραηλινών, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν άμεσα και παρείχαν στοιχεία από τα drones που διαθέτουν. Δυστυχώς η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να έχει μεγάλες φιλοδοξίες για τα ενεργειακά της projects αλλά στην κυπριακή Βουλή δεν υπάρχει η αναγκαία πλειοψηφία για την αμυντική ενίσχυση της χώρας. Η Ελλάδα παράλληλα ασχολείται περισσότερο για το πως θα μοιράσει επιδόματα και επιστροφές στους συνταξιούχους, παρά να κάνει τις κινήσεις που θα εκμεταλλευτούν την πολύ θετική συγκυρία στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα είναι σίγουρη στο διηνεκές. Οι σύμμαχοι θέλουν να βλέπουν ότι όλα τα μέρη έχουν τη βούληση να συνεισφέρουν στον αγώνα για τα κοινά συμφέροντα και η Κύπρος και η Ελλάδα δεν πρέπει να νομίσουν ότι η κάλυψη από τους συμμάχους είναι μια βολική και τζάμπα λύση.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε
στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 15 Νοεμβρίου 2019
Μετά από διαβουλεύσεις πέντε περίπου μηνών η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε οριστικά την επιβολή κυρώσεων κατά των τουρκικών εταιρειών και των φυσικών προσώπων που ενέχονται στις παράνομες γεωτρήσεις εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και όρισε με εξαιρετική ακρίβεια τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας από την Τουρκία, χωρίς αστερίσκους και “ναι μεν, αλλά”. Η απόφαση αυτή αποτελεί πλέον ένα ισχυρό πολιτικό όπλο για την Κύπρο, ενόψει και της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Η λίστα με τις τουρκικές εταιρείες και τα φυσικά πρόσωπα αναμένεται να οριστικοποιηθεί τις επόμενες ημέρες και έχει μεγάλη σημασία να περιλαμβάνεται εκεί η κρατική εταιρεία πετρελαίων της Τουρκίας, καθώς αυτή θα είναι μια κύρωση που θα πονέσει πραγματικά την Άγκυρα.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε
στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 13 Νοεμβρίου 2019
Συγκινητική βραδιά στην ίδρυση του Israel-Hellenic Forum. Ο διευθυντής του B'nai Brith Jerusalem Center Alan Schneider προσφώνησε το δείπνο λέγοντας "είμαστε ευγνώμονες που ήρθατε σήμερα εδώ, ενώ βρισκόμαστε σχεδόν σε πολεμική ζώνη".
