Τον Μαθιό τον Τσιμιτάκη τον γνωρίζουμε, όπως γνωρίζουμε και τι δουλειά έκανε τα τελευταία χρόνια. Και στους New York Times γνώριζαν ποιός είναι και τι δουλειά έκανε μέχρι πρόσφατα.
Το ότι βγάζουν πρωτοσέλιδο ένα άρθρο γνώμης του ανθρώπου που διηύθυνε τα social media του Τσίπρα τα τελευταία έξη χρόνια, χωρίς να αναφέρουν την ιδιότητά του αλλά μόνο το ότι είναι "Greek journalist" (ενώ στη ψηφιακή έκδοση το "διόρθωσαν" μετά από πολλές διαμαρτυρίες), δείχνει ότι υπάρχει ξεκάθαρη "γραμμή" στην ιστορική αυτή εφημερίδα.
Η δική μου ερμηνεία είναι πως πρόκειται για μια ηλίθια αποτύπωση του δόγματος "πας μη αριστερός ("liberal") = οπαδός του Τραμπισμού, άρα αντίπαλός μας". Μόνο που η άνοδος της "Δεξιάς" στην εξουσία στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με το ιδεολογικό δίπολο που κυριαρχεί στις ΗΠΑ, αλλά καμία επίσης σχέση με την πολιτικο-ιδεολογική αντιπαράθεση που υπάρχει στην Ευρώπη (σε πολύ μικρότερο βέβαια βαθμό πόλωσης από ότι στις ΗΠΑ).
Αυτή η ελληνική ιδιαιτερότητα όμως που έφερε στην εξουσία την ΝΔ και τον Μητσοτάκη είναι απολύτως αδιάφορη για τις συντακτικές ομάδες των απανταχού της γης ΜΜΕ που θεωρούν ότι αποτελούν την προμετωπίδα του αγώνα κατά του Τραμπισμού. Υπό αυτή την στρεβλή έννοια, ο Τζο Μπάιντεν θεωρείται εγγύτερος ιδεολογικά με τον Τσίπρα, παρά με τον Μητσοτάκη.
Εντάξει, και οι γάιδαροι πετάνε, εάν έτσι θέλεις να πιστεύεις.
