Thursday, September 19, 2019

Ο "ανταρτοπόλεμος" του Στέλιου

Η γελοία είδηση της ημέρας ή η είδηση του γελοίου της ημέρας:

Ο Στέλιος Κούλογλου καλεί τον Σύριζα σε "ανταρτοπόλεμο", επειδή λέει "στην επικοινωνία έχουμε υποστεί στρατηγική ήττα, είναι πρωτοφανές στην ελληνική ιστορία αντιπολίτευση να μην έχει υποστήριξη στα ΜΜΕ".

Πολιτική ορθότητα εναντίον Τζάστιν Τριντό

Έχουν πέσει όλοι οι απανταχού της γης πολιτικορθάκηδες να γκρεμίσουν τον Τριντό επειδή πριν 18 χρόνια σε ένα πάρτυ-μασκέ ντύθηκε και βάφτηκε μαύρος.

Έλεος.


Σημαντική παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου για την υπόθεση της σκευωρίας Novartis

Ευάγγελος Βενιζέλος: "Προσβλέπω στο μέλλον του τόπου και στη διασφάλιση της εθνικής ενότητας. Αυτή η οπτική μπορεί όμως να θεμελιωθεί μόνο στην αποκατάσταση της έννομης τάξης και την προστασία των θεσμών από ασέλγειες σε βάρος της Δημοκρατίας, του Κράτους Δικαίου και του πολιτικού πολιτισμού."

Εξαιρετικά σημαντική η παρέμβαση προ ολίγου του Βενιζέλου, ο οποίος θέτει το ζήτημα της δικαστική διερεύνησης της "συνωμοσίας με αφορμή την υπόθεση Novartis" στην ορθή νομική και θεσμική του διάσταση.

Προτείνει σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, "ώστε να διερευνηθεί η βαρύτητα των στοιχείων χωρίς να υπάρχουν οιονεί κατηγορούμενοι" και προτείνει επίσης να ζητηθεί η γνώμη του τριμελούς συμβουλίου ανωτάτων εισαγγελικών λειτουργών που προβλέπεται από το άρθρο 155 του Κανονισμού της Βουλής

Ολόκληρη η δήλωση εδώ:
"Μετά τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από την σκευωρία Novartis θεωρώ αναγκαίο να σημειώσω τα εξής:
Οι μηνύσεις που υποβάλαμε τον Φεβρουάριο του 2018, κατά το πρώτο σκέλος που αφορά πρόσωπα της τότε κυβέρνησης, διαβιβάστηκαν στη Βουλή όπου και εκκρεμούσαν από τον Μάρτιο του 2018.
Κατά το δεύτερο σκέλος που αφορά εισαγγελικούς λειτουργούς, οι μηνύσεις μας είχαν τεθεί στο αρχείο μετά από ταχύρρυθμη προκαταρκτική εξέταση στην οποία δεν είχαμε καν κληθεί να καταθέσουμε ως εγκαλούντες. Κατά το δεύτερο αυτό σκέλος οι μηνύσεις μας ανασύρθηκαν από το αρχείο μετά τις καταγγελίες του Αντεισαγγελέα του ΑΠ κ. Ι. Αγγελή. Για το σκέλος αυτό κληθήκαμε να καταθέσουμε - για πρώτη φορά - στην προκαταρκτική εξέταση που διενεργεί ο Αντεισαγγελέας του ΑΠ κ. Ευ. Ζαχαρής.
Τα στοιχεία που αφορούν σε πρόσωπα της προηγούμενης κυβέρνησης και διαβίβασε στη Βουλή ο κ. Ζαχαρής ανήκουν στο πρώτο σκέλος και εντάσσονται συνεπώς στη δικογραφία που εκκρεμεί από τον Μάρτιο του 2018 στη Βουλή. Η προκαταρκτική όμως εξέταση προφανώς συνεχίζεται για τους εισαγγελικούς λειτουργούς - παράλληλα με προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών - και είναι πολύ πιθανό να ολοκληρωθεί πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία στη Βουλή που εντέλει αφορά και τους τυχόν συμμετόχους ( άρθρο 86 παρ.4 τελευταίο εδάφιο).
Κατά το τρίτο σκέλος κατά το οποίο οι μηνύσεις μας αφορούν τους περιβόητους «προστατευόμενους μάρτυρες» αυτές τέθηκαν το 2018, με παραγγελία του τότε εποπτεύοντος τους εισαγγελείς διαφθοράς Αντεισαγγελέα του ΑΠ, σε κατάσταση «οριστικής αποχής από την ποινική δίωξη».
Παρά τα όσα μεσολάβησαν με την υπόθεση Μανιαδάκη, δεν έχει - εξ όσων γνωρίζω - ανακληθεί ούτε ο χαρακτηρισμός των προσώπων αυτών ως μαρτύρων «προστατευόμενων» και μάλιστα «δημοσίου συμφέροντος», ούτε η ποινική ασυλία που τους έχει παρασχεθεί! Αυτό είναι ένα αδιανόητο κενό στο σεβασμό του κράτους δικαίου. Ένα κενό που επιτρέπει να διατηρείται το παραθεσμικό κέλυφος εντός του οποίου επωάστηκε η μεγαλύτερη σκευωρία των τελευταίων δεκαετιών.
Στο μεταξύ η υπόθεση αρχειοθετήθηκε εδώ και μήνες ή έστω εβδομάδες για επτά ιταμώς συκοφαντηθέντα πολιτικά πρόσωπα αλλά εκκρεμεί αδικαιολόγητα για αλλά τρία.
Επιπλέον, η προηγούμενη Βουλή που παραβίασε το Σύνταγμα και παρερμήνευσε ωμά το άρθρο 86 διαλύθηκε, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία της σημερινής Βουλής έχει δηλώσει ότι αποδέχεται την ορθή ερμηνεία του Συντάγματος την οποία ακολουθούσε παγίως η Βουλή και την οποία έχει υιοθετήσει και τεκμηριώσει η πάγια νομολογία των δικαστηρίων. Η προσπάθεια της προηγούμενης κυβέρνησης να νομιμοποιήσει αναδρομικά την παραβίαση του Συντάγματος μέσω της αναθεωρητικής διαδικασίας απέτυχε λόγω της στάσης της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ στην προηγούμενη Βουλή και ελπίζω ότι καμία σκοπιμότητα δεν θα μεταβάλλει τώρα το δεδομένο αυτό.
Ενώ συνεπώς διεξάγεται μια δημόσια συζήτηση για τους χειρισμούς που πρέπει να γίνουν από τη Βουλή για το πρώτο σκέλος της δικογραφίας της σκευωρίας, υπάρχουν πολύ σοβαρές εκκρεμότητες στο επίπεδο της Εισαγγελίας ( εν τελεί του Αρείου Πάγου ) κυρίως για το δεύτερο και τρίτο σκέλος της.
Βασική συνεπώς μέριμνα της Βουλής πρέπει να είναι η αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και η διασφάλιση των δικονομικών προϋποθέσεων που θα επιτρέψουν την εξέταση των περιβόητων μαρτύρων αλλά και των εμπλεκομένων εισαγγελικών και άλλων λειτουργών από τη Βουλή και τη συγκέντρωση όλων των στοιχείων.
Προσωπικά, επειδή μόνη μου μέριμνα είναι η προστασία των Θεσμών που δεν επιτυγχάνεται χωρίς την ανάδειξη και προστασία της αλήθειας, θα επέλεγα πριν κινηθεί η ποινική διαδικασία του άρθρου 86 εξατομικευμένα για οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο, να μεσολαβήσει η συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής ώστε να διερευνηθεί η βαρύτητα των στοιχείων χωρίς να υπάρχουν οιονεί κατηγορούμενοι. Η εξεταστική επιτροπή έχει όλες τις αρμοδιότητες των ανακριτικών αρχών ( άρθρα 145-147 Κανονισμού της Βουλής). Αρκεί βεβαίως να λειτουργήσει σοβαρά, κάτι που δε συνέβη πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά αυτό ισχύει και για αρκετές «προανακριτικές» επιτροπές. Κατά τη γνώμη μου και την εμπειρία μου ήδη από τη βαρειά περίοδο του 1989, για να κινηθεί η ποινική διαδικασία του άρθρου 86, για οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο και όχι μόνο για τους πρώην πρωθυπουργούς, πρέπει να υπάρχουν ισχυρά και προφανή στοιχεία. Οι εγγυήσεις του κράτους δικαίου, πρέπει άλλωστε να ισχύουν πλήρως για κάθε πρόσωπο.
Η Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία θεώρησε ότι επαρκούν τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία προκειμένου να κινηθεί κατευθείαν η διαδικασία του άρθρου 86 για ένα πρώην υπουργό. Πρόκειται για μια επιλογή προβλεπόμενη από το Σύνταγμα. Και η διαδικασία αυτή, που ούτως ή άλλως αφορά το στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, μπορεί να οδηγήσει στην ολοκληρωμένη δικανική διερεύνηση μιας υπόθεσης που έχει ως πραγματικό αντικείμενο τον βιασμό των θεσμών. Για να επιτευχθεί όμως αυτό πρέπει να αρθούν οι δικονομικές εκκρεμότητες και αντιφάσεις που σημείωσα παραπάνω και κυρίως να αποκατασταθεί το συνταγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται παράλληλα διάφορες διαδικασίες.
Επιπλέον πρέπει να είναι σαφής η θέση της Βουλής ως προς το αν θα ζητηθεί ή όχι προηγουμένως η γνώμη του τριμελούς συμβουλίου ανωτάτων εισαγγελικών λειτουργών που προβλέπεται από το άρθρο 155 του Κανονισμού της Βουλής (αν και δεν έχει ενεργοποιηθεί ποτέ, ούτε φυσικά στην ωμή διαδικασία σκοπιμότητας του 2018). Άλλωστε ακόμη δεν έχουν συγκεντρωθεί θεμελιώδη στοιχεία, ούτε καν οι καταθέσεις των εμπλεκομένων μαρτύρων και λειτουργών. Σε κάθε δε περίπτωση, εάν υπάρξει δίωξη, αρμόδιο να κρίνει και για την προδικασία και τελικά είναι πολυμελές δικαστικό όργανο του υψηλότερου δυνατού επιπέδου.
Προσβλέπω στο μέλλον του τόπου και στη διασφάλιση της εθνικής ενότητας. Αυτή η οπτική μπορεί όμως να θεμελιωθεί μόνο στην αποκατάσταση της έννομης τάξης και την προστασία των θεσμών από ασέλγειες σε βάρος της Δημοκρατίας, του Κράτους Δικαίου και του πολιτικού πολιτισμού."

fb

Μισές δουλειές έκανες ρε Αλέξη

Τελικά ο Τσίπρας πιάστηκε μεγάλο κορόιδο. Αφού οι Πρωθυπουργοί δεν πάνε ποτέ δικαστήρια και φυλακή, θα έπρεπε να ολοκληρώσει την υπονόμευση του αστικού πολιτεύματος, να χώσει και καμιά εκατοστή γερμανοτσολιάδες στη φυλακή όπως έλεγε ο Παύλος και να κυριαρχήσει για καμιά εικοσαετία.

Μισές δουλειές έκανες ρε Αλέξη.

Wednesday, September 18, 2019

Εκλογές στην Ισπανία στις 10 Νοεμβρίου

Δεν έπιασε τελικά η μπλόφα/εκβιασμός του Σάντσεθ προς τους Ποδέμος και έτσι έληξε άδοξα η σύντομη ενδιάμεση πρωθυπουργία του Σοσιαλιστή ηγέτη.

Οι νέες εκλογές είναι αμφίβολο αν θα δώσουν την αυτοδυναμία που επιζητά ο Σάντσεθ, ενώ εάν η αποχή είναι μεγάλη μπορεί να βγουν ενισχυμένοι το Λαϊκό Κόμμα και οι Θιουδαδάνος.

Εκλογές στην Ισπανία στις 10 Νοεμβρίου

Υπεράνω των νόμων και του κράτους δικαίου οι Πρωθυπουργοί;

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η άποψη ότι οι Πρωθυπουργοί είναι υπεράνω των νόμων και του κράτους δικαίου διότι κρίνονται από τον λαό στην κάλπη.

Αφήνει ανοικτό το περιθώριο για διάφορες ερμηνείες και σκέψεις.

Διπλωματικό επεισόδιο με τον Τζόνσον στο Λουξεμβούργο

Ένα ηχηρότατο μήνυμα έστειλε σήμερα ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαβιέ Μπετέλ προς τον Μπόρις Τζόνσον.

Μετά την απρέπεια του Βρετανού Πρωθυπουργού να ακυρώσει την προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου, επειδή είχαν συγκεντρωθεί διαδηλωτές, ο Μπετέλ έστειλε τα σωστά μηνύματα προς τη βρετανική πλευρά, λέγοντας ότι "ο Τζόνσον δεν έχει το δικαίωμα να κρατά όμηρο το μέλλον για να αποκομίσει κομματικά και πολιτικά οφέλη".

Μπράβο Ζαβιέ!

Διπλωματικό επεισόδιο με τον Τζόνσον στο Λουξεμβούργο

Περί και πολιτικού πολιτισμού

Υπάρχει ένα θεματάκι με την ομαλή, πολιτισμένη και χαμογελαστή αλλαγή διοίκησης στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ο απερχόμενος διευθυντής Μιχάλης Ψύλλος αποτέλεσε επί 4½ χρόνια το βασικό όργανο εκτέλεσης της μαύρης προπαγάνδας του συστήματος του Σύριζα. Συντόνιζε την παραπληροφόρηση του ελληνικού λαού, την κατασυκοφάντηση όσων αντιστάθηκαν στο καθεστώς και διέσπειρε εκατοντάδες ψευδείς ειδήσεις στα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Τα σκοτεινά έργα και ημέρες αυτού του ανθρώπου θα έπρεπε να καταδειχθούν στο πανελλήνιο και όχι να δέχεται και χειραψίες σαν να μην συνέβη τίποτε το επιλήψιμο.

Η μνημειώδης διγλωσσία του Τσίπρα σε νέα επεισόδια

Η μνημειώδης διγλωσσία του Τσίπρα σε νέα επεισόδια.

Ρωτήθηκε ο πρώην Πρωθυπουργός στην αρχή της συνέντευξης για τα Εξάρχεια και κατακεραύνωσε την εκκένωση της κατάληψης με τους μετανάστες και την προσαγωγή της "μωρομάνας, σιδεροδέσμια".

Προς το τέλος όμως της συνέντευξης απαντώντας σε άλλη ερώτηση για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, είπε ότι "κακώς η μωρομάνα βρισκόταν στην κατάληψη" και πως "μάλλον είχε πέσει θύμα κυκλώματος διακινητών".

Δεν παίζεται ο άνθρωπος.

Ο πρύτανης του ινσέψιο

Τσίπρας: "Οι έμποροι ναρκωτικών έχουν κάνει τα Εξάρχεια καταφύγιο".

Πρύτανης του ινσέψιο.

🤣 🤡  🤬

Ο Τσίπρας και η μέχρι πρόσφατα κυρίαρχη αντίληψη για την Οικονομία

Μπορεί να γελάμε πολλοί με την οικονομικά αναλφάβητη ρήση του Τσίπρα χθες ότι "με την αύξηση των μισθών έρχεται η ανάπτυξη", αλλά πρέπει να θυμηθούμε ότι αυτή ήταν η κυρίαρχη αντίληψη για την οικονομική πολιτική μέχρι και πολύ πρόσφατα. Και μάλιστα όχι μόνο στους κύκλους της Αριστεράς, αλλά σε ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό φάσμα της χώρας πλην των φιλελεύθερων.

Πως έδρασε ο Ρασπούτιν;

Από τις έως τώρα καταθέσεις για την υπόθεση "σκευωρία Novartis" θεωρώ την πλέον ενδιαφέρουσα αυτή του αντιεισαγγελέα Αγγελή, σύμφωνα βέβαια με όσα μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ.

Εάν στοιχειοθετηθεί ότι ο Καλογήρου έκανε ενέργειες και παρεμβάσεις στην Εισαγγελία Διαφθοράς προσπαθώντας να αποψιλώσει την Τουλουπάκη, τότε σημαίνει ότι υπήρχε γνώση της ηγεσίας της Κυβέρνησης και του Τσίπρα ότι ο Ρασπούτιν όντως είχε στήσει παραμάγαζο.

Θεωρώ ότι το colpo grosso σε αυτήν την υπόθεση θα παιχτεί στο αν ο Ρασπούτιν δρούσε αυτοβούλως ή εάν πήρε αρχικά εντολή ή έγκριση από τον Αλέξη και στην πορεία αυτονομήθηκε.

Πες τα Ούρσουλα

Πες τα.

Αναρωτιούνται κάποιοι από ποιόν κινδυνεύει ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής

Ισλαμιστές βάζουν βόμβες σε χώρους συναυλιών και σφάζουν ανθρώπους στο δρόμο, φασίστες δολοφονούν LGBTI άτομα, νεοναζί επιτίθενται σε εβραϊκές συναγωγές, το σύστημα Πούτιν προσπαθεί να υπονομεύσει τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και υπάρχουν άνθρωποι που ρωτάνε από ποιόν κινδυνεύει ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής.

Ούτε στην Ελλάδα των ΑΝΕΛ

Ο Μπόρις Τζόνσον κάνει άνοιγμα στους 21 βουλευτές που διέγραψε την προηγούμενη εβδομάδα να τους πάρει ξανά πίσω στην κοινοβουλευτική ομάδα των Συντηρητικών.

Εντάξει, τέτοιες γελοιότητες ούτε στην Ελλάδα των ΑΝΕΛ δεν έχουν γίνει.

Αφόρητες πιέσεις κατά του "ευρωπαϊκού τρόπου ζωής"

Αφόρητες πιέσεις ασκούνται στις Βρυξέλλες από τους Σοσιαλιστές, τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους στην Φον ντερ Λάιεν να ακυρώσει τον τίτλο του χαρτοφυλακίου του Μαργαρίτη Σχοινά "Προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής", και είναι πιθανό η νέα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να υποκύψει. (!)

Σκωτσέζικα νταούλια

Σκωτσέζικα νταούλια

Kappa News: Το Πρωτοδικείο του Εδιμβούργου έκανε τελικά δεκτή την προσφυγή βουλευτών και δικηγόρων κατά της απόφασης κλεισίματος της βρετανικής Βουλής

Sunday, September 15, 2019

Ευρωπαϊκή αναβάθμιση της χώρας μέσω Βρυξελλών

Τι σημαίνει η ανάληψη της Αντιπροεδρίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τον Μαργαρίτη Σχοινά. Τι σηματοδοτεί για τη χώρα. Ποιό ήταν το παρασκήνιο.

Ευρωπαϊκή αναβάθμιση της χώρας μέσω Βρυξελλών

Πολλά ακόμη επεισόδια στο σήριαλ του Brexit

Για το Brexit, συγκρατήστε το εξής:
Παρ'όλα όσα ακούγονται για το ασύντακτο Brexit και την ισχύ της εκτελεστικής εξουσίας του Μπόρις Τζόνσον να βγάλει τη Βρετανία από την ΕΕ χωρίς συμφωνία, την πυρηνική βόμβα στην υπόθεση την κρατάει ακόμη η Βουλή.
Διότι ακόμη και την 30ή Οκτωβρίου μπορεί να τεθεί στην ημερήσια διάταξη η συμφωνία της Τερέσα Μέι και να υπερψηφιστεί και την άλλη μέρα η Βρετανία να βγει από την ΕΕ με επίσημη συμφωνία και ο Τζόνσον να μείνει παγωτό.

Έχουμε ακόμη να δούμε πολλά επεισόδια σε αυτό το σήριαλ.

Μια φωτό χωρίς σχόλιο

Αφήνω αυτή τη φωτό εδώ, έτσι για την αλητεία.

Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο Μαργαρίτης Σχοινάς

Kappa News: "Ο Μαργαρίτης Σχοινάς ορίζεται Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεύθυνος για την "Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής".

Αποχωρεί ο Πρόεδρος της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων Τζον Μπέρκοου

Μια μεγάλη προσωπικότητα για την κοινοβουλευτική δημοκρατία και μια μεγάλη απώλεια για τη Βρετανία.

Kappa News: "Ο Πρόεδρος της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων Τζον Μπέρκοου ανακοίνωσε πριν από λίγο ότι θα παραιτηθεί το αργότερο μέχρι την 31η Οκτωβρίου από το αξίωμα το οποίο κατέχει από το 2009."

Monday, September 9, 2019

Αντίο Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

Good success, good night και good wines

Σας εύχομαι good success, good night και good wines.

Ούτε μια ερώτηση για τα ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Από τους 50+ δημοσιογράφους που απηύθυναν ερώτηση στον Πρωθυπουργό, ούτε ένας δεν βρέθηκε να κάνει μια ερώτηση για τα ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επαρχιωτισμός της κακιάς ώρας.

Η πολιτική σκοπιμότητα της ανταλλαγής κρατουμένων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας

H χθεσινή ανταλλαγή αιχμαλώτων ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία υπακούει σε μια σαφέστατη ανθρωπιστική ανάγκη και ενισχύει το προφίλ του Ουκρανού Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αλλά ταυτόχρονα παγιώνει το παράνομο στάτους κβο στην Ανατολική Ουκρανία και την Κριμαία και ενισχύει το -δήθεν- φιλειρηνικό προφίλ του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση από τον Κώστα Ονισένκο στο Kappa News.

Η πολιτική σκοπιμότητα της ανταλλαγής κρατουμένων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας

Εγκαταλείπεται το εσφαλμένο προεκλογικό "για κάθε Ελληνόπουλο"

Μητσοτάκης: "2.000 ευρώ για κάθε νέο παιδί που γεννιέται στην πατρίδα μας".

Μπράβο. Εγκαταλείπεται το εσφαλμένο προεκλογικό "για κάθε Ελληνόπουλο".

Βασικός ύποπτος στην υπόθεση της κατάρριψης του μαλαισιανού Μπόινγκ ΜΗ17 παραδίδεται στη Ρωσία

Η κατάρριψη του μαλαισιανού Μπόινγκ MH17 το 2014 στην ανατολική Ουκρανία είναι μια υπόθεση που έχει συνταράξει την Ευρώπη και ειδικά την Ολλανδία, καθώς τα περισσότερα θύματα ήταν Ολλανδοί πολίτες.

Οι ουκρανικές αρχές κατάφεραν να συλλάβουν πρόσφατα τον βασικό ύποπτο αλλά και κρίσιμο μάρτυρα της υπόθεσης με μια κινηματογραφική επιχείρηση των μυστικών υπηρεσιών.

Τώρα ο Ουκρανός Πρόεδρος Ζελένσκι προτίθεται να παραδώσει τον ύποπτο στη Ρωσία στα πλαίσια μιας μεγάλης ανταλλαγής αιχμαλώτων, η οποία μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το πλαίσιο της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης.

Γράφει ο Κώστας Ονισένκο στην έναρξη της συνεργασίας του με το Kappa News.

Βασικός ύποπτος στην υπόθεση της κατάρριψης του μαλαισιανού Μπόινγκ ΜΗ17 παραδίδεται στη Ρωσία

Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου

Αυξήθηκε κατά 8.8% στα 12,8 δις ευρώ το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στο α' επτάμηνο του 2019.

Οι εισαγωγές είναι σχεδόν διπλάσιες από τις εξαγωγές.
Ένα από τα βασικά δομικά προβλήματα της ελληνικής Οικονομίας που οφείλεται κυρίως στο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας παραμένει και διογκώνεται.
Η δε αναμενόμενη -και επιθυμητή κατά τα άλλα- βελτίωση της ρευστότητας θα διογκώσει το πρόβλημα.

Μια prudent οικονομική πολιτική θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις αιτίες αυτού του κρίσιμου ζητήματος και να μην αναζητά απλά τη μεγέθυνση της Οικονομίας whatever.

Για τον Γιάννη Στουρνάρα

(Not so) random thought:
Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ένας μεγάλος Έλληνας.
Έχει τον μέγιστο σεβασμό και την εκτίμησή μου.

Τι σημαίνει ένα no deal Brexit για Ευρώπη και Ελλάδα

Ο Μπόρις Τζόνσον προσπαθεί να οδηγήσει τη Βρετανία προς ένα Brexit χωρίς συμφωνία με την ΕΕ, ενώ η αντιπολίτευση πέτυχε χθες τα μεσάνυχτα μια σημαντική νίκη στην προσπάθειά της να αποτρέψει τα σχέδια του Βρετανού πρωθυπουργού. Πολλά θα κριθούν σήμερα από την νέα ψηφοφορία για την πρόταση νόμου που δεσμεύει την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε Brexit χωρίς συμφωνία.

Εάν όμως οι προσπάθειες της αντιπολίτευσης αποτύχουν, η Βρετανία θα οδηγηθεί σε ένα ασύντακτο Brexit.
Τι σημαίνει όμως πρακτικά μια μονομερής αποχώρηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα;

Άρθρο μου στο Liberal.

Τι σημαίνει ένα no deal Brexit για Ευρώπη και Ελλάδα

Ευχαριστίες

Πολλές και ταπεινές ευχαριστίες για τις ευχές σας.
I'll keep walking.

Στην Παναγία Χοζοβιώτισσα

Ουρανός, Αιγαίο, Ορθοδοξία, Ελλάδα.

Ο παρδαλός τσαρλατάνος στη Βενετία

Ο παρδαλός τσαρλατάνος στη Βενετία.

Karagiozis goes to Hollywood.

Για τα γλυπτά του Παρθενώνα

Εάν θέλουμε να παίξουμε σοβαρό hardball, θα πρέπει να πούμε ότι, εφόσον ο Τζόνσον πάει σε ασύντακτο Brexit, δεν θα συμφωνήσουμε σε νέα εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τη Βρετανία εάν δεν μας επιστραφούν πρώτα τα μάρμαρα του Παρθενώνα.

Δεν έχουν νόημα οι ευγενικές και φιλικές προτάσεις προς κυνικούς εκβιαστές.

Από την καρδιά του Αιγαίου

Καλή Κυριακή από την καρδιά του Αιγαίου.

Επανακαθορίζεται η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη

Οι συναντήσεις Μητσοτάκη στο Παρίσι και το Βερολίνο θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία των σχέσεων της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους εταίρους.

Άρθρο μου στο Liberal.

Αγαπημένος τόπος

Επιστροφή μετά από πολύ καιρό στον αγαπημένο μου τόπο στον Ελλάδα.
Για καλό σκοπό, με πολλές θετικές σκέψεις για έμπνευση και δημιουργία.

Αυτό δα έλειπε

Αυτό δα έλειπε, γερμανοτσολιάς να μην ξέρει γερμανικά.

Πιες λίγο ξυδάκι

Ο Νικήτας ο Κακλαμάνης θα προτιμούσε για πρωθυπουργό το Δάνη το Τζαμτζή και διοικητή της ΤτΕ το Διονύση το Χιόνη.

Τα 'φερε όμως ανάποδα η ζωή και του 'λαχε ο Μητσοτάκης και ο Στουρνάρας.

Τι να κάνουμε Νικητάκο μου. Πιες λίγο ξυδάκι να κάνεις ωραίο κοκτέιλ με τη χολή σου.

Monday, August 19, 2019

Ολόσωστες οι τροπολογίες, απαράδεκτη η διαδικασία

Οι τροπολογίες που κατέθεσε χθες ο Γιάννης Βρούτσης είναι ολόσωστες και αποκαθιστούν ένα μέρος της παράνοιας που νομοθέτησε ο Σύριζα το 2018-19.

Ο χρόνος και ο τρόπος που κατατέθηκαν οι τροπολογίες είναι απαράδεκτος. Καταστρατηγήθηκε άτσαλα η ρητή δέσμευση της Κυβέρνησης για καλή νομοθέτηση.

Wednesday, August 14, 2019

Η Ιταλία για ακόμη μια φορά θύμα του πολιτικού τυχοδιωκτισμού

Η Ιταλία για ακόμη μια φορά θύμα του πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

Ο Σαλβίνι προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τα θανατηφόρα τραύματα που έχει επιφέρει στο Κίνημα των 5 Αστέρων και να πιάσει την αυτοδυναμία μέσω πρόωρων εκλογών τον Οκτώβριο, πριν ψηφιστεί ο προϋπολογισμός του 2020.

Όλο αυτό όμως το παίγνιο γίνεται στου κασίδη το κεφάλι που είναι η χώρα του.

Πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία: πρόωρες εκλογές ζητά ο Ματέο Σαλβίνι

Για τον Παναγιώτη Πικραμμένο

Κάθε μέρα που περνάει εκτιμώ τον Παναγιώτη Πικραμμένο ακόμη περισσότερο.

Οι ΗΠΑ μπλόκαραν την τουρκική επιθετικότητα στη Συρία


Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις τριών ημερών, οι ΗΠΑ και η Τουρκία συμφώνησαν για τη δημιουργία μιας "ζώνης ασφαλείας" στα τουρκοσυριακά σύνορα. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται μια ανεξέλεγκτη εισβολή και κατοχή της βόρειας Συρίας από την Τουρκία.

Οι ΗΠΑ έκαναν με τον καλύτερο τρόπο μια δουλειά που όμως θα έπρεπε να έχουν κάνει άλλοι.

Wednesday, August 7, 2019

Έχουν αριστερή "γραμμή" οι New York Times;

Τον Μαθιό τον Τσιμιτάκη τον γνωρίζουμε, όπως γνωρίζουμε και τι δουλειά έκανε τα τελευταία χρόνια. Και στους New York Times γνώριζαν ποιός είναι και τι δουλειά έκανε μέχρι πρόσφατα.

Το ότι βγάζουν πρωτοσέλιδο ένα άρθρο γνώμης του ανθρώπου που διηύθυνε τα social media του Τσίπρα τα τελευταία έξη χρόνια, χωρίς να αναφέρουν την ιδιότητά του αλλά μόνο το ότι είναι "Greek journalist" (ενώ στη ψηφιακή έκδοση το "διόρθωσαν" μετά από πολλές διαμαρτυρίες), δείχνει ότι υπάρχει ξεκάθαρη "γραμμή" στην ιστορική αυτή εφημερίδα.

Η δική μου ερμηνεία είναι πως πρόκειται για μια ηλίθια αποτύπωση του δόγματος "πας μη αριστερός ("liberal") = οπαδός του Τραμπισμού, άρα αντίπαλός μας". Μόνο που η άνοδος της "Δεξιάς" στην εξουσία στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με το ιδεολογικό δίπολο που κυριαρχεί στις ΗΠΑ, αλλά καμία επίσης σχέση με την πολιτικο-ιδεολογική αντιπαράθεση που υπάρχει στην Ευρώπη (σε πολύ μικρότερο βέβαια βαθμό πόλωσης από ότι στις ΗΠΑ).

Αυτή η ελληνική ιδιαιτερότητα όμως που έφερε στην εξουσία την ΝΔ και τον Μητσοτάκη είναι απολύτως αδιάφορη για τις συντακτικές ομάδες των απανταχού της γης ΜΜΕ που θεωρούν ότι αποτελούν την προμετωπίδα του αγώνα κατά του Τραμπισμού. Υπό αυτή την στρεβλή έννοια, ο Τζο Μπάιντεν θεωρείται εγγύτερος ιδεολογικά με τον Τσίπρα, παρά με τον Μητσοτάκη.

Εντάξει, και οι γάιδαροι πετάνε, εάν έτσι θέλεις να πιστεύεις.

Thursday, June 27, 2019

Το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο για τα επιδόματα

Πέρα από το ιδεολογικοπολιτικό μέρος του ζητήματος, είναι σημαντικό θεωρώ να διευκρινίσουμε ότι με βάση νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Υπόθεση Gaygusuz εναντίον Αυστρίας, 1996), δεν επιτρέπεται η απονομή κοινωνικών επιδομάτων με κριτήριο την υπηκοότητα. Όσοι αλλοδαποί είναι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας, έχουν τεκμηριωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα και φορολογούνται στη χώρα, έχουν τα ίδια δικαιώματα στα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας με τους πολίτες της χώρας.

Wednesday, June 26, 2019

Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 3

To φατσομάγαζο επέβαλε ποινή αποκλεισμού 7 ημερών στη Μαρία Κιτσίκη επειδή ανάρτησε το post μου για τον παρδαλό τσαρλατάνο.

Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους και τους γνωστούς που αντιστέκονται. Ο αγώνας συνεχίζεται για να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες με τι ανθρώπους έχουμε να κάνουμε και τι σχέδια έχουν αυτοί που θέλουν να μπούνε στη Βουλή.

✌️


Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 2

Η φίλη Δέσποινα Κοντάκη-Τσιριγώτη μόλις με ειδοποίησε ότι δέχθηκε ποινή αποκλεισμού τριών ημερών από το μαγαζί εδώ επειδή ανάρτησε το περιβόητο post μου για τον τσαρλατάνο.


Διαδικτυακός πόλεμος από τον παρδαλό τσαρλατάνο, επ. 1

Τον πόνεσε πολύ.

Το μαγαζί εδώ κατέβασε τη χθεσινή μου ανάρτηση που έγινε viral για τον παρδαλό τσαρλατάνο.

Είναι προφανές ότι τον πόνεσε πολύ για να καταφέρει να πείσει το φατσομάγαζο να μου κατεβάσει ανάρτηση για πρώτη φορά στα δέκα χρόνια που γράφω εδώ μέσα. Δεν αμφιβάλλω βέβαια ότι έχει στήριξη από πολλά κέντρα εξουσίας σε όλο τον κόσμο, τα οποία έχουν συμφέρον να μπει στη ελληνική Βουλή πουλώντας ένα ύπουλο σχέδιο και παραμυθιάζοντας τη νεά γενιά.

Ο αγώνας όμως για την πλήρη αποκάλυψη αυτού του δόλιου ανθρώπου δεν σταματά εδώ. Μάλλον μόλις άρχισε.

Μπορείτε να διαβάσετε την επίμαχη ανάρτηση στο blog μου: https://koutsomitis.blogspot.com/2019/06/blog-post.html


Monday, June 24, 2019

Πίσσα και πούπουλα στον παρδαλό τσαρλατάνο

Το γελοίο αλλά και επικίνδυνο υποκείμενο του Μαύρη Μέρα 25 που πήγε να τινάξει τις ζωές μας στον αέρα το 2015, ενώ αυτός εισέπραττε τα δικαιώματα από τα βιβλία και τις διαλέξεις του σε οφσόρ λογαριασμό της HSBC στο Ομάν, έγραψε ανάρτηση για να πουλήσει πνεύμα και ζητάει και τα ρέστα συγκρίνοντας το κρυπτονόμισμα που ανακοίνωσε το Facebook με τα IOUs που ήθελε να μας φορέσει ως Υπουργός Οικονομικών.

Ως σεσημασμένος στρεψοδίκης πάει να παραμυθιάσει κάποιους αφελείς συγκρίνοντας ένα καθαρά εμπορικό χρηματοοικονομικό εργαλείο, του οποίου οι συναλλαγές θα γίνονται σε καθαρά εθελοντική βάση, με τα σταλινικά ηλεκτρονικά κουπόνια του, με τα οποία θα είμασταν αναγκασμένοι να συναλλασσόμαστε στο δυστοπικό οργουελιανό μέλλον που μας επιφύλασσε το άρρωστο μυαλό του.

Πίσσα και πούπουλα στον παρδαλό τσαρλατάνο.

Monday, May 6, 2019

Κυπριακή ΑΟΖ: Η αρχή της τελικής διχοτόμησης

Μετά από προετοιμασία πολλών μηνών το τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο “Fatih” (“Πορθητής”) κατέπλευσε προχθές στο τεμάχιο 1 της κυπριακής ΑΟΖ, μερικές δεκάδες μίλια δυτικά της Πάφου και ετοιμάζεται πυρετωδώς για την πρώτη τουρκική γεώτρηση, υλοποιώντας τις απειλές της Τουρκίας για (παράνομη) εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Κύπρου.


Η τουρκική προκλητική ενέργεια σήμανε συναγερμό στα κυβερνητικά επιτελεία σε Λευκωσία και Αθήνα και προκάλεσε την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Αιγύπτου και των ΗΠΑ. H αντίδραση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών ήταν όμως εντελώς χλιαρή, χωρίς να κάνει καμία συγκεκριμένη αναφορά σε τυχόν συνέπειες που θα υποστεί η Τουρκία από αυτήν την προκλητική ενέργεια. Η παραβίαση δηλαδή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου από την Τουρκία αντιμετωπίζεται από την Ελλάδα με κάλεσμα προς την Τουρκία “να αποστεί από περαιτέρω ενέργειες που υπονομεύουν τη σταθερότητα στην περιοχή, καθώς και την επανέναρξη συνομιλιών”. Ουσιαστικά δηλαδή η Ελλάδα δεν θεωρεί αυτήν την ενέργεια ως casus belli, δίνοντας στην πράξη το πράσινο φως στην Τουρκία να συνεχίσει τις αυθαίρετες και παράνομες ενέργειές της. Η κυπριακή κυβέρνηση, όπως ήταν βέβαια αναμενόμενο, ήταν πολύ πιο σκληρή στην ανακοίνωσή της, ενώ δρομολόγησε και διεθνείς ποινικές διώξεις για το πλήρωμα του Fatih. Η δήλωση της Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι ήταν αρκετά αυστηρή απειλώντας ευθέως με κυρώσεις, όπως και εκείνη της Αιγύπτου αλλά όχι των ΗΠΑ που απλά “αποθαρρύνουν κάθε ενέργεια ή ρητορική που αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή”, χωρίς να καταδικάσουν ως παράνομες τις τουρκικές ενέργειες.

Και η κυπριακή και η ελληνική κυβέρνηση γνώριζαν πολύ καλά εδώ και πολύ καιρό ότι η Τουρκία θα πραγματοποιούσε τις απειλές της και θα προχωρούσε σε γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, σε τεμάχια όπου δεν επιχειρεί η ExxonMobil και η Total. H κυβέρνηση Αναστασιάδη φαίνεται πως έχει συμβιβαστεί με την ιδέα πως η Τουρκία θα αποκτήσει δια της βίας παρουσία στην κυπριακή ΑΟΖ, θεωρώντας ότι αυτό θα είναι το λιγότερο κακό που μπορεί να συμβεί στην ευρύτερη υπόθεση της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της Κύπρου. Φυσικά θα αντιδράσει προφορικά, θα καλέσει τη διεθνή κοινότητα να καταδικάσει την τουρκική προκλητικότητα, θα παρέμβει στην ΕΕ για να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, και άλλα παρόμοια. Τίποτε όμως από αυτά δεν θα σταματήσει την Τουρκία από το στρατηγικό της σχέδιο που είναι η σαλαμοποίηση της κυπριακής κυριαρχίας. Προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε συτρατιωτική λύση, διότι η Ελλάδα έδειξε ότι δεν θεωρεί casus belli το γεγονός ότι η Τουρκία τρώει άλλο ένα κομμάτι της Κύπρου, πέραν από το 35% των εδαφών του νησιού που έχει καταλάβει δια των όπλων το 1974.

Κάποιοι αρκούντως κυνικοί θα πούνε “δεν πειράζει, ας κάνουν γεωτρήσεις αφού εκεί δεν υπάρχουν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα” και πως με αυτές τις ενέργειες η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει καμία υποχρέωση να αποδώσει μερίδιο της εκμετάλλευσης στους Τουρκοκύπριους. Αυτό όμως που δρομολογείται πλέον με αυτό το νέο status quo και είναι μη αναστρέψιμο είναι η τελειωτική διχοτόμηση της Κύπρου και το θάψιμο κάθε πιθανότητας για την επανένωση του νησιού.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 6 Μαΐου 2019

Wednesday, March 20, 2019

Η όψιμη αγάπη των “γεφυροποιών” για τον Τσίπρα

Εντύπωση έχουν προκαλέσει ομολογουμένως το τελευταίο διάστημα ορισμένα θετικά σχόλια πολιτικών, στελεχών και προσωπικοτήτων της Κεντροαριστεράς για το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Ο άνθρωπος που καθύβρισε όσο κανείς άλλος την Κεντροαριστερά, που δεν είχε κανένα δισταγμό να στήσει προανακριτικές επιτροπές για στελέχη της με ψεύτικα στοιχεία, που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της ασύντακτης εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη χρέωσε με τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια ευρώ ζημιά, έγινε ξάφνου “χαρισματικός άνθρωπος”, “συμπαθής” και “πολιτικός που πιάνει πουλιά στον αέρα”.


Επειδή τα σχόλια αυτά δεν ήρθαν από ανθρώπους αφελείς ή έχοντες χαμηλό πολιτικό κριτήριο, δημιουργείται εύλογα η απορία τι προκάλεσε αυτή τη μεταστροφή και σε τι αποσκοπούν αυτά τα θερμά λόγια. Κάποιοι σκέφτονται προεκλογικές συμπράξεις και ανταλλάγματα, κάποιοι άλλοι υποθέτουν στήριξη για κάποια συμφωνία με την Τουρκία και κάποιοι άλλοι με πιο συνωμοτική σκέψη βλέπουν μια προσπάθεια υπονόμευσης του Κινήματος Αλλαγής. Πιστεύω ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό και είναι ένας συνδυασμός των μακροπρόθεσμων προοπτικών του Αλέξη Τσίπρα ως πολιτικού και του τρόμου που έχει αρχίσει να κυριεύει μια μερίδα των ανθρώπων της Κεντροαριστεράς που διακατέχονται από το σύνδρομο της “δεξιοφοβίας”.

Στα μάτια αυτών των κεντροαριστερών ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι ο κυρίαρχος παίκτης του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς/Κεντροαριστεράς για τα επόμενα πολλά χρόνια, καθώς δεν θεωρούν ότι η Φώφη Γεννηματά μπορεί να ενσαρκώσει σε ικανοποιητικά βαθμό το ρόλο του ηγέτη της Κεντροαριστεράς. Προς το παρόν τη στηρίζουν για λόγους μίνιμουμ πολιτικής και κομματικής συνέπειας αλλά οι περισσότεροι θεωρούν ότι μετά τις εκλογές, το Κίνημα Αλλαγής θα διαλυθεί και ένα μεγάλο μέρος του θα συνταχθεί ή θα απορροφηθεί από το Σύριζα στα πλαίσια της δημιουργίας μιας “μεγάλης Αριστεράς”. Οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ Σύριζα και ΚινΑλ σχετικοποιούνται σε αυτό το πλαίσιο, καθώς υπάρχει η αντίληψη ότι “και ο Σύριζα πρέπει να μετακινηθεί προς τα κεντοαριστερά και το ΚινΑλ πρέπει να μετακινηθεί προς τα αριστερά”, οπότε “θα βρεθεί στην πορεία ο κοινός ιδεολογικός χώρος”.

Και ενώ οι, κατά τους “γεφυροποιούς”, ηγετικές ικανότητες του Τσίπρα είναι ο ένας λόγος για την όψιμη αγάπη προς το πρόσωπό του, ο άλλος αφορά στον τρόμο που έχει αρχίσει ήδη να κυριεύει το χώρο αυτό γύρω από μια επερχόμενη “δεξιά ηγεμονία” στη χώρα, η οποία, κατ' αυτούς πάντα, οφείλει να έχει απέναντί της έναν ισχυρό “αριστερό” πόλο.

Αυτό το σκεπτικό είναι εξαιρετικά πιθανό να είναι σε γνώση και του ίδιου του Τσίπρα, και πολλές από τις τελευταίες κινήσεις του δείχνουν ότι εξυπηρετούν μια τέτοια προοπτική. Ακόμη και η συνειδητή απώλεια του συνταγματικού όπλου του άρθρου 32 για πρόκληση πρόωρων εκλογών την άνοιξη του 2020 ενδέχεται να εντάσσεται σε ένα μακρόπνοο σχεδιασμό για “ομογενοποίηση” Σύριζα και ΚινΑλ σε βάθος τετραετίας.

Το μέλλον βέβαια θα δείξει εάν η Φώφη Γεννηματά και το ΚινΑλ θα αποτελέσουν τα εύκολα θύματα του Τσίπρα για τη διατήρησή του στο προσκήνιο της πολιτικής.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 19 Μαρτίου 2019

Saturday, March 9, 2019

Το μήνυμα των ευρωεκλογών πρέπει να ακουστεί


Η διγλωσσία του Σύριζα ως προς τον χρόνο των εθνικών εκλογών και η αγωνιώδης προσπάθεια του Μαξίμου να εμφανίσει τις ευρωεκλογές ως μια αναμέτρηση ανάμεσα στις “προοδευτικές δυνάμεις” και την “ακροδεξιά” κινδυνεύει να θολώσει το πραγματικό μήνυμα των ευρωπαϊκών εκλογών που είναι ο αγώνας για ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στις προκλήσεις του 21ου αιώνα και τα λάθη και παραλήψεις των παρελθόντων ετών.


Όσο και να υπάρχει αντικειμενικά η ανάγκη να καταδειχθεί η χρεοκοπία του εγχώριου λαϊκισμού και να φανεί ότι η χώρα έχει απόλυτη ανάγκη από μια ουσιαστικά και εις βάθρων πολιτική αλλαγή, οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν υποχρέωση να μην υποβιβάσουν το μήνυμα των ευρωεκλογών έναντι του εθνικού διακυβεύματος, το οποίο όμως θα κριθεί στις εθνικές εκλογές. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, εάν τελικά οι εθνικές εκλογές διεξαχθούν τον Οκτώβριο, ο Σύριζα θα προσπαθήσει να αποσυνδέσει τις ευρωεκλογές από τις εθνικές πολιτικές και να περάσει το θολό μήνυμα του “προοδευτικού μετώπου κατά της ακροδεξιάς και της νεοφιλελεύθερης λιτότητας”.

Η ψευδεπίγραφη αυτή πολιτική ατζέντα του Σύριζα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις με ουσιαστικά επιχειρήματα και προτάσεις για το μέλλον της ΕΕ και πολύ λιγότερο για το πως πρέπει να διακυβερνηθεί η χώρα μετά την εκλογική ήττα του Αλέξη Τσίπρα και των συντρόφων του. Από τις αρχές του 2015 και μετά οι Έλληνες πολίτες βομβαρδίστηκαν από τις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις, αλλά και κάποιες κατ' όνομα φιλοευρωπαϊκές, με έναν καταιγισμό αντιευρωπαϊκής προπαγάνδας, fake news και λαϊκισμού, σε σημείο το ένα τρίτο των Ελλήνων και ίσως και παραπάνω να θεωρούν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας δυνάστης που εκμεταλλεύεται τη δύσμοιρη την Ελλάδα και πως είμαστε εγκλωβισμένοι στην Ευρωζώνη λόγω των Μνημονίων, του χρέους και κάποιας διεθνούς εβραιομασονικής συνωμοσίας.

Δέκα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας και τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους μας για τους όρους της διάσωσης της χώρας, οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις δεν έχουν απευθυνθεί με θάρρος και παρρησία στον Ελληνικό λαό για να του εξηγήσουν τα οφέλη, τα πλεονεκτήματα, τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και τις προοπτικές που απορρέουν από τη συμμετοχή στη μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική συνομοσπονδία στον κόσμο. Ακόμη και για τα αίτια της κρίσης, μέχρι στιγμής έχουν ειπωθεί μισόλογα διότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες, είτε των ιδίων των πολιτικών ηγετών της χώρας, είτε μεγαλόσχημων κομματικών παραγόντων που εκβιάζουν με κάθε τρόπο για να μην αποκαλυφθεί ο πλήρης ρόλος τους στην κατάρρευση της χώρας. Μόλις πρόσφατα, στο Φόρουμ των Δελφών, ειπώθηκαν κάποιες αλήθειες από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος ανέλαβε ένα μέρος από την ευθύνη που του αναλογεί.

Οι ευρωεκλογές του Μαΐου είναι μια χρυσή ευκαιρία αλλά και υποχρέωση των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας να βοηθήσουν έμπρακτα στην αποκατάσταση της σχέσης των Ελλήνων πολιτών με το ευρωπαϊκό ιδεώδες και το ευρωπαϊκό όραμα και να γίνει η Ελλάδα η εμπροσθοφυλακή του ευρωπαϊσμού ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Και οι ευκαιρίες για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι πολλές: υπάρχουν τα σοβαρά επιτεύγματα της Προεδρίας Γιούνκερ 2014-2019, τα οποία πρέπει να αναδειχθούν και να εξηγηθούν.


· Το γιγαντιαίο πακέτο Γιούνκερ που έχει ενεργοποιήσει κεφάλαια άνω των 420 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων πολλά δις στην Ελλάδα.


· Οι παγκόσμια πρωτοπόρες εμπορικές συμφωνίες με τον Καναδά και την Ιαπωνία, οι οποίες ανοίγουν τεράστιες εμπορικές και επιχειρηματικές δυνατότητες για δεκάδες χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις και παραγωγούς.


· Η προώθηση της Τραπεζικής Ένωσης που θα οδηγήσει το πολύ σε πέντε χρόνια στην εγγύηση των καταθέσεων και την εξυγίανση των Ευρωπαϊκών και των ελληνικών Τραπεζών.
Η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής που στην τελική της μορφή θα αποτελέσει και μια de facto ευρωπαϊκή αναγνώριση των ελληνικών συνόρων στο Αιγαίο.


· Οι βάσεις που τέθηκαν για την κοινή ευρωπαϊκή άμυνα με τη δημιουργία της PESCO,
και δεκάδες άλλες πολιτικές της καθημερινότητας, όπως η κατάργηση των τελών περιαγωγής στα κινητά τηλέφωνα.

Όλα αυτά, όπως και τα μεγάλα διακυβεύματα της επόμενης ημέρας για την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποτελέσουν κεντρικά σημεία συζήτησης με την ελληνική κοινωνία τις 80 ημέρες που απομένουν μέχρι τις ευρωπαϊκές εκλογές. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να πληροφορηθούν οι ψηφοφόροι ποιές είναι οι διαφορές ανάμεσα στις φιλοευρωπαϊκές ομάδες και τα γκρουπ των χωρών-μελών για την εμβάθυνση και τη μετεξέλιξη των ευρωπαϊκών θεσμών, τι έχει προτείνει πχ ο Εμμανουέλ Μακρόν, τι αντιπροτείνουν οι Βόρειοι της Χανσεατικής Λίγκας, που βρίσκεται σε όλα το αντιμεταναστευτικό γκρουπ του Βίζεγκραντ, τι πρεσβεύει η Γερμανία και άλλα πολλά.

Πάνω από όλα όμως πρέπει να διαφανεί, έστω και αχνά, τι συμφέρει την Ελλάδα του 21ου αιώνα και της μεταμνημονιακής εποχής, με ποιές ευρωπαϊκές συμμαχίες μας συμφέρει να συνταχθούμε και τι μπορούμε ως χώρα να προσφέρουμε ως σκέψεις και προτάσεις σε αυτή την κρίσιμη για το μέλλον της Ευρώπης διαδικασία και συγκυρία.

Αρκεί να καταλάβουμε επιτέλους ότι η Ευρώπη μας αφορά πραγματικά.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 8 Μαρτίου 2019

Saturday, February 9, 2019

Γιατί η Βενεζουέλα αφορά την Ελλάδα

Πολύ μεγάλες διαστάσεις έχει πάρει και στην Ελλάδα το ζήτημα των πολιτικών εξελίξεων στη Βενεζουέλα και το αν πρέπει να αναγνωριστεί ως μεταβατικός πρόεδρος της χώρας ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Χουάν Γκουαϊδό ή εάν ο νυν πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο είναι ο νόμιμος αρχηγός του κράτους. Ένα ερώτημα όμως που μπορεί να θέσει ένας απλός πολίτης ενώπιον αυτής της αντιπαράθεσης είναι “Και τι νοιάζει εμάς η Βενεζουέλα; Δεν ανήκει καν στην Ευρώπη”.


Για να απαντήσουμε στο λογικό αυτό ερώτημα θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε πως έφτασε η Βενεζουέλα στη σημερινή κατάσταση της απόλυτης φτώχιας και εξαθλίωσης ενώ πριν από τρεις δεκαετίες ήταν όχι μόνο μια πλήρως ευημερούσα χώρα και πως εξελίχθηκαν τα πολιτικά πράγματα για να φτάσει η χώρα στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου. Τη δεκαετία του '20 ανακαλύφθηκαν στη Βενεζουέλα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, τα οποία τα επόμενα αποδείχθηκαν ότι είναι τα μεγαλύτερα στον κόσμο, μεγαλύτερα ακόμη και από της Σαουδικής Αραβίας. Η εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων έφερε μεγάλο πλούτο στη χώρα, παρότι οι αμερικανικών συμφερόντων πετρελαϊκές εταιρείες ελάμβαναν μεγάλα ποσοστά από τα έσοδα μέσω συμφωνιών που κλείστηκαν με τους δικτάτορες που κυβερνούσαν τις δεκαετίες του '40 και του '50. Η οικονομική ανάπτυξη ήταν τόσο ραγδαία που το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Βενεζουέλας έφτασε τη δεκαετία του '50 να είναι το τέταρτο υψηλότερο στον κόσμο. Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '80 η Βενεζουέλα ήταν η πιο πλούσια χώρα της Λατινικής Αμερικής και η πολιτική κατάσταση ήταν αρκετά ομαλή με δυο κόμματα να εναλλάσσονται στην εξουσία. Ο εύκολος πλουτισμός όμως έφερε μεγάλη διαφθορά και δεν υπήρξε ουσιαστικά καμία κυβερνητική μέριμνα για να ανάπτυξη και άλλων τομέων της οικονομίας και παράλληλα υπήρχε και αυξανόμενος δανεισμός με βάση τα μελλοντικά έσοδα από το πετρέλαιο. Όταν όμως μετά τα μέσα της δεκαετίας του '80 οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν δραματικά, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται άσχημα και ο συνδυασμός χαμηλών κρατικών εσόδων και υψηλού δανεισμού οδήγησε τη χώρα το 1989 σε μνημόνιο προσαρμογής από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Εδώ είναι που τα γεγονότα στη Βενεζουέλα αρχίζουν να θυμίζουν την ελληνική κρίση. Ο λαός που είχε μάθει στο εύκολο χρήμα και την κατανάλωση και έπρεπε να υποστεί σοβαρή μείωση των εισοδημάτων του εξεγέρθηκε, νοιώθοντας προδομένος από την πολιτική τάξη της χώρας που δεν προνόησε να αποφευχθεί η οικονομική κρίση, ενώ ήταν φανερό ότι ήταν και πολύ διεφθαρμένη. Η εξέγερση καταπνίγηκε με τα τανκς και ακολούθησαν τρια χρόνια σκληρής λιτότητας και επώδυνων μεταρρυθμίσεων της οικονομίας, ώσπου το 1992 εμφανίστηκε ένας αντισυνταγματάρχης ονόματι Ούγο Τσάβες, ο οποίος ηγήθηκε σε δυο απόπειρες πραξικοπήματος. Ο Τσάβες απέτυχε μεν να ανατρέψει τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και φυλακίστηκε αλλά εγγράφηκε στη συνείδηση του λαού ως ο άνθρωπος που μπορεί να σώσει τη Βενεζουέλα από τη λιτότητα και την αδικία. (Σας θυμίζει κάποιον Έλληνα πολιτικό με τον οποίο είχε μετά από χρόνια πολύ καλές σχέσεις;)

Το 1994 ξέσπασε σοβαρή τραπεζική κρίση και επιβλήθηκαν capital controls και συναλλαγματικοί περιορισμοί. (Οι συμπτώσεις συνεχίζονται). Η κυβέρνηση υπό την πίεση της κοινής γνώμης απελευθέρωσε τον Τσάβες και όλους τους πραξικοπηματίες στρατιωτικούς, οι οποίοι πλέον οργανώθηκαν σε πολιτικό κίνημα. Το 1998 ο Τσάβες κέρδισε τις προεδρικές εκλογές και επέβαλλε την αλλαγή του Συντάγματος το 1999 καθιερώνοντας τη “Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας”. Κερδίζοντας δε την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, πήρε την εξουσιοδότησή της να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα, καταργώντας ουσιαστικά κάθε έννοια αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Παράλληλα προχώρησε στην εγκαθίδρυση ενός κομματικού καθεστώτος σε όλη τη δημόσια διοίκηση της χώρας, τις κρατικές επιχειρήσεις και την υπερπολύτιμη κρατική εταιρεία πετρελαίων. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 η άλωση του κράτους ήταν σαρωτική και είχαν ήδη εμφανιστεί τα πρώτα δείγματα αυταρχισμού και αυθαίρετων συλλήψεων μελών της αντιπολίτευσης.

Η συνταγή της καταστροφής που επέβαλλε ο Τσάβες ήταν ένα συνδυασμός άκρατου λαϊκισμού ντυμένου με εθνικιστικό μανδύα, τραγικής ανικανότητας στη διακυβέρνηση και ενός εντελώς αντιπαραγωγικού σοσιαλιστικού μοντέλου στην Οικονομία. Το καθεστώς μοίραζε χρήματα στον λαό με τη σέσουλα για να καταπολεμηθεί υποτίθεται η φτώχεια και οι ανισότητες και έτσι ρήμαξαν τα αποθεματικά του Δημοσίου. Παράλληλα δεν προωθήθηκε καθόλου η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, ενώ καταπολεμήθηκαν σαν εχθρικές όλες οι μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις. Το Κράτος έριχνε αφειδώς χρήματα σε κρατικές Τράπεζες, οι οποίες ήταν τεράστιες μαύρες τρύπες και βαρέλια δίχως πάτο και παράλληλα αμεληθηκαν και τραγικά οι δημόσιες υποδομές και το κράτος πρόνοιας. (Σας θυμίζει και αυτό κάτι;)  Όσο δε χειροτέρευε η κατάσταση, τότε εφαρμόζονταν ανόητες και γελοίες οικονομικές ιδέες σοσιαλιστικού πειραματισμού, οι οποίες επέτειναν την κρίση αντί να την περιορίσουν.

Η τραγική ιστορία της Βενεζουέλας έχει σοβαρά διδάγματα και για την Ελλάδα. Η αμεριμνησία στα χρόνια της ευημερίας, ο κακός οικονομικός προγραμματισμός, η εκτεταμένη διαφθορά της πολιτικής τάξης, η έλλειψη ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στην Οικονομία, ο εθνικολαϊκισμός και η απέχθεια για τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τα σοσιαλιστικά πειράματα είναι φαινόμενα που τα έχουμε ζήσει ή τα ζούμε και στην Ελλάδα. Εάν κάνουμε μια σύγκριση με τα γεγονότα που έχουμε ζήσει τα τελευταία δέκα χρόνια στη χώρα θα δούμε ότι ο μοναδικός παράγοντας που μας έσωσε για να μην γίνουμε και εμείς Βενεζουέλα ήταν η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δύση. Η καταστροφή της Βενεζουέλας ήρθε ενώ είχε ισχυρή συμμαχία με τη Ρωσία, την Κούβα και την Κίνα.